زمینه و هدف: حساسیت به سرما یا تشدید درد در مواجهه با سرما، از زودرس ترین علائم بروز بیماری برگر است. این طرح با هدف تعیین میزان حساسیت به سرما و توزیع فصلی مراجعات بیماران مبتلا به بیماری برگر مراجعه کننده به بیمارستان شهدای تجریش تهران از تاریخ 1/7/80 لغایت 1/7/86 انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به روش توصیفی گذشته‌نگر انجام شد، بدین ترتیب که از بین بیماران مبتلا به بیماری برگر، مراجعه کننده به بیمارستان شهدای تجریش، تعداد 205 نفر به روش غیرتصادفی ساده انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز طرح با توجه به اطلاعات موجود در پرونده و مصاحبه با بیماران به دست آمد و در برگه‌های اطلاعاتی از پیش آماده شده یادداشت شد. یافته‌ها: میانگیـن سن بیمـاران 08/13±96/45 سـال بود. 197 نفر (1/96%) مرد و 8 نفر (9/3%) زن بودند. 190 نفر (7/92%) Smoker Active و 15 نفر (3/7%) Passive Smoker بودند. فصل شروع اولین علائم بیماری برگر در 36 نفر (6/17%) بهار، 26 نفر (7/12%) تابستان، 62 نفر (2/30%) پاییز، 81 نفر (5/39%) زمستان بود. در بین 205 نفر بیمار، در اولین مراجعه 170 نفر (9/82%) دارای زخم و 28 نفر (7/13%) دارای گانگرن بودند، که در 66 نفر (2/32%) آمپوتاسیون انجام شد.تمام بیماران در تمام مراجعات ماه‌های مختلف سال دارای درد بودند و با سرما دچار تشدید درد می‌شدند. تعداد مراجعات بعد از اولین مراجعه کاهش قابل ملاحظه‌ای داشته است که احتمالاً به دلیل بهبود علایم در این بیماران به دنبال قطع سیگار، اجتناب از سرما و درمان‌های مختلف می‌باشد. یعنی با تدابیری همانند قطع سیگار، دارو و سمپاتکتومی، مراجعات بعدی کاهش میابد. نتیجه‌گیـری: اکثـر بیمـاران مبتلا به برگـر اولین علائمشـان در ابتدای بروز بیمـاری برگـر در فصول سرد سال یعنی ترتیب زمستـان و پاییز شروع می‌شود. بیمـاران برگری در مـرحلة حاد علائم نسبت به سرما حساس هستند، یعنی دچار تشدید درد می‌شوند. به نظـر می‌رسد که قطع مصرف سیگار، تجویز دارو، سمپاتکتـومی و راه‌های دیگر درمانی، به تدریج مـراجعات بعدی بیماران را کاهش می‌دهد.