https://www.ijs.ir/ نشریه جراحی ایران fa daily 1 Fri, 22 May 2026 00:00:00 +0330 Fri, 22 May 2026 00:00:00 +0330 https://www.ijs.ir/article_736405.html مقاله حاضر به بررسی اثرات میکروبیوم بر سرطان پستان، یکی از شایع‌ترین و خطرناک‌ترین انواع سرطان در زنان، می‌پردازد. در حالی که عواملی مانند چاقی و سابقه خانوادگی به‌عنوان عوامل خطرزا شناخته می‌شوند، میکروبیوم به‌عنوان یک عامل جدید و بالقوه در بروز و پیشگیری از سرطان پستان مورد توجه قرار گرفته است. میکروبیوم‌های موجود در سینه، روده و دهان می‌توانند بر متابولیسم استروژن و فرایندهای التهابی تأثیر گذاشته و در نتیجه، بروز سرطان را تحریک نمایند. افزون بر این، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پروبیوتیک‌ها می‌توانند در مهار سرطان پستان مؤثر باشند. از آنجایی که میکروبیوم ممکن است بر پاسخ به درمان و عوارض جانبی آن تأثیر داشته باشد، نظارت بر ترکیب میکروبیوم و توسعه استراتژی‌های درمانی جدید می‌تواند به بهبود نتایج درمان سرطان پستان کمک کند. با توجه به اهمیت و پیچیدگی این موضوع، نیاز مبرمی به تحقیقات بیشتر برای درک دقیق‌تر نقش میکروبیوم در این زمینه احساس می‌شود. https://www.ijs.ir/article_736407.html زمینه و هدف: مننژیوم‌ها شایع‌ترین تومورهای اولیه مغز هستند که ۱۵ تا ۲۰ درصد از کل تومورهای اولیه مغز را تشکیل می‌دهند. تمایز بین مننژیوم‌های بدخیم و خوش‌خیم قبل از جراحی، هم برای برنامه‌ریزی درمان و هم برای ارزیابی پیش‌آگهی مهم است. یکی از روش­های پیشنهـاد شده برای افتـراق مننژیوم­های بدخیم از خوش خیم، استفـاده از MR Perfusion است؛ اما تا کنون مطالعات محدودی بر روی توانایی افتراق انواع مننژیوم­ها با MR Perfusion انجام شده است. بنابراین مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین ساب تایپ­های مولکولی با MR Perfusion در بیماران مبتلا به مننژیوم مغزی انجام شد.مواد و روش‌ها: در این مطالعه آینده­نگـر، تمامی بیمـاران مبتلا به مننـژیوم مغزی مراجعه کننده به بیمارستان سینای تهران در سال­های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ مـورد بررسی قـرار گرفتند. بیمارانی که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، پس از بستری شدن، تحت MR Perfusion مغز قرار گرفتند. پس از عمل نیز نمونه پاتولوژیک از بیماران به دست آمد و علاوه بر تعیین گرید Conventional تومـور، بررسی­های مولکـولی شامـل ki67 EGFR Amplification, S100, توسـط پاتولـوژیست انجـام و نتـایج ثبـت شـد. در نهایت اطلاعـات به دسـت آمده از MR Perfusion با یافته­های پاتولـوژیک جهت بررسی ارتبـاط بین ساب تایپ­های مولکولی با MR Perfusion در بیمـاران مبتلا به مننـژیوم مغـزی و همچنیـن توانایی تشخیصی پارامتـرهای MR Perfusion برای تشخیص گـریدهای مختلـف مننـژیوما مـورد تحلیل قـرار گرفت. جهت بررسی تفـاوت بین گـروه­ها در متغیـرهای پیوسته، از آزمونOVA (Pairwise Bonferroni)استفاده گردید. سطح معنی­داری کمتر از 05/0در نظر گرفته شد.یافته‌ها: بیست و پنج بیمار بررسی شدند. میانگین سنی آنها 07/12 ± 08/55 سال بود و 17 بیمار (68%) زن بودند. Ki67، ۴ بیمار (۱۶%) بیشتر از ده درصد، ۱ بیمار ۵-۱۰ درصد (4%) و در 20 بیمار (۸۰%) در محدوده کمتر از ۵ درصد بود. EGFR در تمام بیماران منفی بود و S100 تنهـا در یک بیمار Strongly Positive (4%) بود. شایعتـرین تظاهـر بیمـاری (76%)، سردرد بود. یافته­ها نشان دهنده این موضوع بود که rCBV وrCBF اختلاف آماری معنی­داری بین تومورهای گرید پایین با تومورهای گرید بالا داشتند (P-values < 0.05) و در مننژیوم­های آناپلاستیک، این شاخص­ها به طور معنی­داری اعداد بالاتری را نسبت به سایر انواع مننژیوم­ها داشتند. اگرچه مقـادیر Cut-off محاسبه‌ شـده برای rCBV و rCBF از لحـاظ کاربرد بالینی قابل‌توجه بودند، اما از نظر آماری معنادار نبودند.نتیجه‌گیـری: مقادیر MR Perfusion (rCBV و rCBF) تفاوت آماری معنی­داری بین گریدهای مختلف مننژیوما دارد و ممکن است بتوان از آنها به عنوان پارامتر تشخیصی پیش از عمل برای مدیریت بهتر بیماران مبتلا به این تومورها استفاده کرد. https://www.ijs.ir/article_736409.html زمینه و هدف: شکستگی‌های تروماتیک لگن در بیماران سالمند مبتلا به آرتریت روماتوئید با درد قابل‌توجه پس از عمل همراه هستند که می‌تواند به‌طور نامطلوبی بر روند بهبودی و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. شناسایی نشانگرهای زیستی قابل‌اعتماد، مانند شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک، می‌تواند به پیش‌بینی شدت درد و بهینه‌سازی راهبردهای مدیریت درد کمک کند. این مطالعه با هدف پاسخ به خلأ موجود در درک نقش شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک در درد پس از عمل انجام شده و تلاش دارد از طریق رویکردهای شخصی‌سازی‌شده و مبتنی بر شواهد در مدیریت درد، پیامدهای بیماران این جمعیت آسیب‌پذیر را بهبود بخشد.مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی توصیفی در زمستان سال 1403 در بیمارستان‌های شهدا و امام رضا، وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز، انجام شد و ۱۱۲ بیمار سالمند مبتلا به آرتریت روماتوئید از طریق نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. داده‌های مربوط به ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، عوامل بالینی و نشانگرهای زیستی (شمارش نوتروفیل‌ها، لنفوسیت‌ها و پلاکت‌ها) برای محاسبه شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک جمع‌آوری شد. شدت درد، مصرف اپیوئید و پارامترهای همودینامیک پس از عمل به‌منظور ارزیابی ارتباط آن‌ها با شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک اندازه‌گیری گردید؛ برای تعیین میزان ارتباط از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.یافته‌ها: تحلیل همبستگی نشان داد که بین مقدار شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک حین بستری در بیمارستان و شدت درد حاد پس از عمل (بر اساس مقیاس شدت درد) در ساعات اولیه (4 ساعت اولیه) پس از جراحی، ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. بیشترین میزان همبستگی بین شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک و نمره VAS در ساعت دوم پس از عمل مشاهده شد (658/0+=r و 009/0=P). این همبستگی در ساعات اول (596/0+=r و 014/0=P) و سوم (488/0+=r و 026/0=P) و چهارم (452/0+=r و 036/0=P) پس از جراحی معنادار بود، اما در ساعات بعدی به‌تدریج کاهش یافت و معنادار نشد.نتیجه‌گیـری: شاخص ایمنی – التهابی سیستمیک رابطه معناداری با شدت درد پس از عمل، ناپایداری همودینامیک و افزایش طول مدت بستری در بیمارستان در بیماران سالمند مبتلا به آرتریت روماتوئید دارد. https://www.ijs.ir/article_738074.html زمینه و هدف: آمپیـم یک عفـونت فضای پلـور است که معمـولاً در اثر پنومـونی و افیوژن پاراپنومونیک ایجاد می‌شود. آمپیم مرحله ۲ (فیبرینوپورولنت) اغلب نیازمند درمان جراحی است. این مطالعه با هدف مقایسه پیامدهای توراکوتومی و جراحی توراکوسکوپی کمک‌گرفته با ویدئو (VATS) انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر شامل بیماران مبتلا به آمپیم مرحله ۲ بود که در بیمارستان شهید بهشتی، قم، ایران طی سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ درمان شدند. بیماران در دو گروه توراکوتومی یاVATS قرار گرفتند. پیامدهای مورد بررسی شامل درد پس از عمل (VAS)، مدت بستری در بیمارستان، زمان ترمیم زخم، بستری مجدد و مرگ‌ومیر بود. تحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزارSPSS نسخه ۲۶ انجام شد و (05/0P > ) از نظر آماری معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: در مجمـوع ۲۲۴ بیمار (۱۱۲ نفر در هر گروه) وارد مطالعه شدند. گروهVATS در مقایسه با توراکوتومی، درد کمتر پس از عمل، مدت بستری کوتاه‌تر و ترمیم سریع‌تر زخم را نشان داد (001/0P = ). همچنین میزان بستری مجدد در گروهVATS کمتر بود (001/0P = ). میزان مرگ‌ومیر در گروه توراکوتومی بیشتر بود، اما این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود (081/0P = ).نتیجه‌گیـری: VATS در مقایسه با توراکوتومی در بیماران مبتلا به آمپیم مرحله ۲ با پیامدهای کوتاه‌مدت بهتر پس از عمل همراه بود؛ از جمله کاهش درد، کوتاه‌تر شدن مدت بستری و کاهش میزان بستری مجدد. https://www.ijs.ir/article_736413.html زمینه و هدف: پس از انجام جراحی استومی، بیماران با دگرگونی‌های قابل‌توجهی در ظاهر و عملکرد بدن مواجه می‌شوند و ناگزیرند این شرایط جدید را پذیرفته و خود را با استومی و سبک زندگی متفاوت پس از آن سازگار کنند. دین و معنویت از عوامل مؤثر بر سلامت، توان سازگاری، پذیرش درمان و مدیریت سبک زندگی بیماران به شمار می‌روند. از این‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی بین سازگاری روانی اجتماعی و سلامت معنوی در بیماران دارای استومی انجام شد.مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی در 4 درمانگاه جراحی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان اجرا شد. تعداد ۱۳۰ بیمار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل یک پرسشنامه اطلاعات دموگـرافیک ـ بالینی پژوهشگر ساخته، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1982) و مقیاس سازگاری با استومی سیمونز و همکارانش (2009) بود. تجـزیه‌ و تحلیل داده‌ها به کمک نرم‌افزارSPSS نسخه ۱۶ و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تی مستقل، آنالیز واریانس، آنالیز رگرسیون، کروسکال والیس و من ویتنی) انجام شد. سطح معناداری تمامی آزمون­ها 05/0 در نظر گرفته شد.یافته‌ها: میانگیـن نمره سلامت معنوی و سازگاری به ترتیب 40/97 و 83/47 بود. مدل رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که ابعاد سلامـت معنـوی حدود 5/59% از واریانس سازگاری با استومی را توضیح می‌دهند (772/0=R، 595/0=R²؛ 586/0=R² تعدیل شده). در این مدل، بعد سلامت مذهبی بیشترین نقش را داشت (032/0 β = و 902/0.(P = نتیجه‌گیری: بر پایه این یافته‌ها، ضروری است پرستاران به‌عنوان ارائه دهندگان اصلی مراقبت، توجه بیشتری به سلامت معنوی بیماران داشته باشند و از طریق ارائه حمایت، آموزش و مشاوره مناسب، در تقویت سلامت معنوی آنان به‌عنوان عاملی مؤثر در ارتقای سازگاری روان‌اجتماعی با استومی نقش‌آفرینی کنند. https://www.ijs.ir/article_736414.html زمینه و هدف: توسعه سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات آموزش عالی را به‌ویژه در حوزه‌های پزشکی و دندان‌پزشکی متحول ساخته است. آموزش مجازی به‌عنوان جزء اساسی فرایند یادگیری، دسترسی و انعطاف‌پذیری بیشتری برای دانشجویان فراهم می‌سازد، در حالی که چالش‌هایی نیز ایجاد می‌کند که باید مورد توجه قرار گیرند. این مطالعه با هدف ارزیابی سطح رضایت دانشجویان بالینی دندان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز از آموزش مجازی و شناسایی عوامل اصلی مؤثر بر تجربه یادگیری آنان انجام شد.مواد و روش‌ها: مطالعه تحلیلی مقطعی بر روی ۱۶۵ دانشجوی بالینی دندان‌پزشکی که حداقل یک درس نظری را به‌صورت آمـوزش مجـازی گـذرانده بودند، انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه ساختاریافتهLMS (توسط هوری و همکاران در سال 2022) شامل ارزیابی جنبه‌های مختلف یادگیری آنلاین از جمله نحوه ارائه محتوا، تعامل استاد و دانشجو، پشتیبانی فنی و روش‌های ارزیابی گردآوری شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل و از آمار توصیفی، آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس یک‌طرفه برای بررسی تفاوت‌های رضایت بر اساس جنس، ترم تحصیلی و سال ورود استفاده گردید. ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی ارتباط بین نمرات رضایت و عوامل جمعیت‌شناختی به‌کار رفت؛ P-Value کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: دامنه نمـرات رضایت کلی بین ۲۷ تا ۷۸ با میانگین 6/8 ± 05/47 به‌دست آمد که نشان‌دهنده سطح رضایت متوسط تا بالا از آمـوزش مجـازی بود. از نظـر سطـح رضایتمندی تفـاوت آماری معناداری بین دانشجویان دختر (41/8 ± 36/47) و پسر (84/8 ± 7/46) (620/0=p)، ترم‌های مختلف تحصیلی (ترم هفت برابر 53/9 ± 18/46 و ترم نه برابر 3/8 ± 9/47 و ترم یازده برابر (53/9 ± 18/46) (600/0=p) و سال‌های ورود (سال 1397 برابر 13/8 ± 08/47 و سال 1398 برابر 3/8 ± 9/47 و سال 1399 برابر (53/9 ± 18/46) (600/0=p) مشاهده نشد.نتیجه‌گیـری: یافته‌ها نشان می‌دهند که آموزش مجازی ابزار مؤثری برای انتقال دانش نظری در آموزش دندان‌پزشکی است. با این حال، بهبود تعامل، به‌کارگیری مدل‌های آموزش ترکیبی و تقویت پشتیبانی فنی برای ارتقای مشارکت دانشجویان و پیامدهای یادگیری ضروری است. این مطالعه بر نیاز به ارزیابی و بهبود مستمر راهبردهای آموزش مجازی جهت تطبیق بهتر با نیازهای آموزشی دانشجویان تأکید دارد. https://www.ijs.ir/article_736416.html زمینه و هدف: شکستگی‌های دیستال تیبیا به‌ویژه در ناحیه دیافیز - متافیز، از جمله آسیب‌های چالش‌برانگیز ارتوپدی محسوب می‌شوند و معمولاً به علت وارد آمدن نیروهای محوری و چرخشی ایجاد می‌گردند. درمان این شکستگی‌ها با استفاده از نیل اینترامدولری (IMN) در سال‌های اخیر به دلیل مزایایی مانند عوارض زخم کمتر، زمان جراحی کوتاه‌تر و توانبخشی سریع‌تر، رایج‌تر شده است. درحالی‌که قرار دادن دو یا سه پیچ اینترلاک دیستال برای تثبیت مناسب نیل توصیه می‌شود، در برخی موارد به‌ویژه شکستگـی‌های بسیار دیستال، فضای کافی برای این امر وجـود ندارد. ارزیابی امکان‌پذیری و اثربخشی استفـاده از یک پیچ اینتـرلاک دیستال در فیکساسیون شکستگی ساده دیستال تیبیا با استفاده از IMN، در شرایطی که قـرار دادن پیچ‌های بیشتر امکان‌پذیر نیست.مواد و روش‌ها: یک بیمار مرد ۳۸ ساله با شکستگی اسپیرال دیستال تیبیا و شکستگی پروگزیمال فیبولا، تحت درمان با نیل اینتـرامدولری و تنها یک پیچ اینتـرلاک دیستال قرار گـرفت. بیمار به مدت ۶ ماه پیگیـری شد و نتایج رادیولـوژیک و بالینی بررسی گردیدند.یافته‌ها: در مدت پیگیری، هیچ‌گونه عارضه‌ای مانند جابجایی، بدجوش‌خوردن، عدم جوش‌خوردگی یا کوتاه شدن اندام مشاهده نشد. بیمار با نمره AOFAS معادل 85 و VAS برابر با 1–2، عملکرد و رضایت‌مندی مطلوبی را گزارش کرد.نتیجه‌گیـری: در شکستگی‌های ساده و غیر چندتکه دیستال تیبیا، استفاده از نیل اینترامدولری همراه با تنها یک پیچ اینترلاک دیستال، در صورت محدودیت فضای استخوانی، می‌تواند روشی مؤثر و ایمن باشد. با توجه به مزایای چشم‌گیر روش IMN نسبت به دیگر روش‌ها، این رویکرد می‌تواند به‌عنوان یک گزینه درمانی در شرایط خاص مدنظر قرار گیرد. انجام مطالعات وسیع‌تر و مقایسه‌ای جهت تعمیم این نتایج ضروری است. https://www.ijs.ir/article_736431.html زمینه و هدف: از دست دادن پوست، می‌تواند به دلایل بسیاری از جمله اختلالات ژنتیکی، ترومای حاد، زخم‌های مزمن و یا حتی مداخله جراحی رخ دهد. پانسمان­ها می­توانند با محافظت زخم از باکتری­ها و ایجاد محیطی مناسب روند بهبودی زخم را تسریع کنند. پانسمان ابزاری مؤثر برای بهبود زخم مرطوب است و به ویژه در پیشگیری از آسیب­های مربوط به پانسمان­ها، مدیریت ترشحات و به حداقل رساندن ناراحتی و درد پانسمان مفید است. در این پژوهش، مطالعه بر روی یک فیلم بر پایه پلی یورتان و عصاره برگ درخت گردو انجام شده است.مواد و روش‌ها: به منظور تهیه بیوفیلم پلی‌یورتانی، ابتدا محلول 12 درصد پلی‌یورتانی به وسیله حلال‌های تتراهیدروفوران و دی متیل فرمامید (50:50) ساخته شد. پس از آن عصاره استخراج شده از برگ گردو به 2,1 درصد و 4 درصد وزنی به محلول پلی یورتان اضافه گـردید، سپس در قالب تفلونی ریخته‏‌گری انجام شد. به منظور ارزیابی خواص فیزیک وشیمیایی و مکانیکی، آزمون‌­های تبدیل فوریه مادون قرمز (FTIR)، میزان عبور نور، تورم پذیری در PBS، تخریب­‌پذیری و بررسی سمیت سلولی انجام گردید.یافته‌ها: استحکام کششی پانسمان با افزایش عصاره برگ درخت گردو کاهش یافت ولی در مقابل انعطاف‌‏­پذیری افزایش پیدا کرد. به دلیل وجود مواد مختلف در ساختار شیمیایی عصاره، کرنش تا پارگی فیلم از 7/4%± 4/38% به 3/11% ± 24/68% افزایش یافت. تورم پانسمان تهیه شده از پلی یورتان در محلول PBS با افزایش عصاره برگ درخت گردو از 76% به 96% رسیده است. نتایج تست MTT نیز برای فیلم­‌های پلی یورتانی حاوی 1% و 2% سمیتی نشان نداد. در حالی که فیلم حاوی 4% عصاره سمیت سلولی از خود نشان داده است.نتیجه‌گیـری: از این رو با توجه به نتایج آنالیزها و تصاویر SEM سلولی L929 بر روی فیلم­های تهیه شده می­توان نتیجه گرفت که پانسمان پلی یورتانی با محتوی 2 درصد وزنی عصاره برگ درخت گردو از نظر مکانیکی، شیمیایی، فیزیکی و سلولی مناسب برای استفاده در بافت پوست به منظور ترمیم زخم می‌­باشد. https://www.ijs.ir/article_736433.html زمینه و هدف: با پیشرفت علوم و تکنولوژی خصوصاً در علم پزشکی، همواره انتظار عمومی جامعه این بوده است که این علم بتواند در جهت درمان بیماری­هایی که تا کنون راه درمانی نداشته­اند، پیشنهاد علمی و عملی ارائه نماید. در این راستا علم پزشکی گاه پیشنهادی به جز پیوند عضو ندارد که این امر مستلزم وجود دهنده عضو دارای کلیه شرایط برداشت عضو و پیوند آن به گیرنده جامع الشرایط است. از آنجا که منابع تحصیل و برداشت عضو قابل پیوند از افراد در قید حیات محدود بوده و نیاز جامعه را پوشش نمی­دهـد، برداشت عضو از بیمـاران فوت شده و یا مرگ مغـزی، اهمیت بیشتـری پیدا می­کند. قانونگـذار ایران در سال 1379 طی ماده واحـده و 3 تبصره و متعاقباً در سال 1381 با تصویب آئین نامه اجرایی آن، علاوه بر صدور جـواز برداشت عضو، سعی در نظام­مند نمودن این موضوع داشته است.مواد و روش‌ها: در این پژوهش از روش توصیفی – تحلیلی استفاده شده است و روش و ابزار گردآوری اطلاعات کتابخانهای و اسنادی و استفاده از فیش­برداری بوده است. بدین نحو که مطالب مد نظر از کتب و مقالات فیش­برداری شده و با تطبیق موضوع و تحلیل آن به نتیجه رسیده­ایم.یافته‌ها: قانون پیوند اعضاء بیماران فوت شده یا بیمارانی که مرگ مغزی آنان مسلم است به بخشی از سوالات پیرامون امکان برداشت عضو از بیماران فوت شده یا مرگ مغزی پاسخ داده است، لکن دارای ابهامات زیادی است. از جمله ابهامات قانون، نقش اولیاء میت و مبنای حق ایشان در برداشت عضو از بدن متوفی است.نتیجه‌گیـری: نتایج پژوهش نشان می­دهد که یکی از شرایط برداشت عضو در قانون پیوند اعضاء بیماران فوت شده یا مرگ مغزی مصوب 1379، موافقت اولیاء بیمار فوت شده در برداشت عضو است. در خصوص نقش اولیاء و مبنای حق ایشان اختلاف نظر فراوان است و بعضی مبنای این حق را قائم مقامی مالک «مورث» دانسته و بعضی دیگر سلطه اولیاء را مبنای حق دانسته­اند. به نظر می­رسد از آنجا که در آئین نامه اجرایی، اولیاء میت را همان وراث کبیر قانونی برشمرده و صرفاً اخذ موافقت وراث کبیر قانونی لازم دانسته شده و نه همه وراث و درمقام ضرورت و نجات جان انسان مسلمان دیگر، برداشت عضو بدون اخذ موافقت ورثه مجاز دانسته شده، مبنای حق ورثه، مالکیت یا سلطه چنانکه در قواعد ارث حاکم است نبوده و از جهت حفظ احترام بوده و گاه نقش اولیاء بیمار تشریفاتی است. در این مقاله از روش توصیفی – تحلیلی استفاده شده است. https://www.ijs.ir/article_736435.html ندارد https://www.ijs.ir/article_736429.html تعداد موارد مبتلا به یک بیماری دریک جامعه آماری را خطر مطلق می‌گویند. خطر نسبی وقتی است که بروز بیماری در دو گروه مقایسه می‌شود. https://www.ijs.ir/article_738865.html https://www.ijs.ir/article_738866.html مقدمه: درد حاد پس از کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک همچنان یکی از چالش‌های مهم بالینی است که می‌تواند بر روند بهبودی و رضایت بیمار تأثیر منفی بگذارد. محدودیت‌ها و عوارض روش‌های رایج کنترل درد، توجه به رویکردهای کمکی ایمن‌تر را افزایش داده است. ویتامین C با خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی، گزینه‌ای بالقوه در این زمینه محسوب می‌شود. هدف این مطالعه، تعیین اثربخشی تزریق ویتامین C در پیشگیری از درد حاد پس از جراحی کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک است.روش کار: این مطالعه به‌صورت کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده و دوسوکور بر روی ۷۰ بیمار کاندید کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک انجام شد که به دو گروه ویتامین C و پلاسبو تقسیم گردیدند. مداخله شامل تزریق داخل‌وریدی ویتامین C بود. شدت درد ارزیابی شد و داده‌ها با آزمون‌های تی مستقل، کای‌اسکوئر تحلیل گردیدند.نتایج: میانگین شدت درد پس از عمل در تمام زمان‌های ارزیابی در گروه ویتامین C کمتر از گروه کنترل بود. این اختلاف از ورود به PACU شروع شد (001/0˂P) و در ۲ و ۴ ساعت پس از عمل با کاهش درد به کمتر از ۱ در گروه ویتامین C به‌طور معنی‌دار ادامه یافت (001/0˂P). تفاوت بین دو گروه در ۶، ۱۲، ۱۸ و ۲۴ ساعت پس از عمل نیز حفظ شد (005/0=P تا 009/0=P) و نشان‌دهنده اثربخشی پایدار ویتامین C در کاهش درد حاد پس از جراحی است.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تزریق ویتامین C یک مداخله مؤثر و عملی برای پیشگیری از درد حاد پس از جراحی کوله‌سیستکتومی لاپاراسکوپیک است و می‌تواند به بهبود پیامدهای بالینی و تجربه بیماران کمک کند.