زمینه و هدف: اغلب توصیه می‌شود که پس از انجام عمل اصلی و دوختن فاشیا، زیر جلد با نخ‌های قابل جذب ترمیم می-شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه پیامدهای حاصل از جراحی‌های هیپ همراه با بخیه زیر جلدی با مواردی که از ترمیم زیر جلد صرف نظر شده انجام می‌شود. مواد و روش‌ها: این مطالعه به شیوه کارآزمایی تصادفی بالینی یک سو کور طی 2 سال (1390 تا 1392) بر روی کلیه بیماران کاندید عمل جراحی هیپ مراجعه کننده به بیمارستان سینا که نیازی به باز گذاشتن زخم و ترمیم ثانویه آن نداشتند، انجام شده و مواردی که گرافت و فلاپ پوستی و یا عضلانی پوستی مورد نیاز نبود، وارد مطالعه شدند. بیمـاران با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه اصلی تقسیم شدند. در یک گروه فاشیا و زیر جلد دوخته شد و سپس پوست با نخ نایلـون بخیه زده شد (48 = N). در گروه دوم تنها پوست و فاشیا دوخته شد (52 = N). بیماران در هفته 1 و 2 و ماه 1 و 3 از نظر عـوارض احتمالی (عفونت، بازشدن زخم، واکنش جلدی، نکروز لبه‌های پوست و تجمع مایع زیر جلدی) مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگیـن مـدت زمان عمل جـراحی در گـروه با بخیه زیرجلـدی بیشتر از گروه بدون بخیه زیر جلدی بوده است (095/15 ± 04/113) در برابر 776/14±38/105 دقیقه، 012/0 = P. در مورد سایر عوارض مثل نکروز لبه پوست، باز شدن زخم، تجمع مایع زیر جلد تفاوت معنی‌داری بین دو گروه نبود. نتیجه‌گیـری: در نهایت اینکه استفاده از بخیه زیرجلدی نه تنها در کاهش عوارض زخم بعد از برش جراحی تأثیر قابل ملاحظه‌ای ندارد بلکه موجب افزایش مدت زمان عمل جراحی نیز می‌شود.