زمینه و هدف: تغییر حاد در وضعیت ذهنی است که با اختلال در سطح هوشیاری، کاهش میزان توجه و تغییرات شناختی مشخص می‌شود و سیر متغیری در طول دورة خود دارد. دلیریوم در افراد مسن و بیماران بستری، خصوصاً پس از اعمال جراحی بزرگ، شایع بوده و باﻋﺚ افزایش مرگ و میر و عوارض در بیماران می‌شود. اخیراً میزان بروز دلیریوم بعد از برش جراحی قلب، بیش از90℅ گزارش شده است. تقریباً یک چهارم تا یک سوم بیماران روزهای 2 تا 7 پس ازعمل جراحی قلب، دچار اختلالات روانشناختی می شوند. باتوجه به افزایش میزان اعمال جراحی قلب و افزایش سن بیماران به هنگام جراحی، عوارضی نظیر دلیریوم پس از عمل، رو به فزونی است. مطالعات متعددی بر روی اتیولوژی دلیریوم پس از جراحی قلب صورت گرفته، اما هنوز دلیل قاطعی برای آن بیان نشده است. در این مطالعه بر آن شدیم تا ارتباط بین میزان بروز دلیریوم پس از جراحی قلب و برخی عوامل مداخله‌گر حین عمل را مورد بررسی قرار دهیم. مواد و روش‌ها: طی 6 ماه 250 بیمار بالای 50 سال که تحت جراحی CABG به طور الکتیو قرار می‌گرفتند در بیمارستان شهید مـدرس تهـران، به روش نمونه‌گیـری برگزیده شدند. وضعیت روانشناختی بیماران 5 روز قبل از عمل 2 و 7 روز پس از عمل توسط آزمـون غربالگـری MMSE مورد ارزیابی قرار گرفت، سپس با توجه به نمرة آزمون و براساس DSM - IV، موارد ابتلا به دلیریوم مشخص شدند. یافته‌ها: در این مطالعه میـزان بروز دلیـریوم پس از جـراحی قلـب باز 47% می‌باشـد، میـزان بروز دلیـریوم با مدت بای‌پس قلبی ـ ریوی بیشتر از 120 دقیقه، زمان کراس کلامپ آئورت بیشتر از 75 دقیقه، هماتوکریت حین عمل کمتر از30℅ و دمای حین پمپ کمتر از 30 درجه سانتی‌گراد افزایش نشان می‌داد. در این مطالعه بین EuroSCORE و میزان بروز دلیریوم ارتباط معنی‌داری به دست نیامد. نتیجه‌گیـری: با توجه به نتایج بدست آمده، در نظر گرفتن مسائل روحی روانی، بخصوص اختلالات شناختی همچون دلیریوم بعد از جراحی قلب باز از اهمیت بالایی برخوردار است و می‌بایست مطالعات بیشتری در جهت کشف علل زمینه‌ساز آن انجام گیرد، چرا که حذف برخی علل زمینه‌ساز دلیریوم می‌تواند در درمان آن کمک کننده باشد.