Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID jalali 1388 2 11 gregorian 2009 5 1 17 1 online 1 fulltext

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID کاربرد بالینی بیولوژی سرطان پستان مروری بر مقالات و منابع پزشکی زمینه و هدف: دسته‌بندی و کاربـردی کـردن حجـم زیـاد و روزافـزون اطلاعـات در زمینة زیست شناسـی سرطان پستان، راهنمـائی نحـوة استفـاده از حاصـل انبـوه اکتشافـات بیولـوژیک جـدید سرطان پستـان و انتقـال آن به جـراحان برای عملکـرد روزانه. مواد و روش‌ها: تعداد 1836 مقاله از سال 1986 لغایت 2008 بررسی شدند. از بین 837 مقاله انتخاب شده به 125 مقاله در متن استناد شده است. در انتخاب مقاله‌ها بر کاربردی بودن آنها توجه شده است. یافته‌ها: هر چند که ساختار کلی برخورد با بیمار مبتلا به تومور پستان هنوز شامل معاینة بالینی، تصویر برداری و نمونه‌گیری است ولی در یک دهة اخیر دیدگاه جراحان نسبت به روش درمان سرطان پستان تغییر اساسی پیدا کرده است. نتیجه‌گیـری: به نظر می‌رسد که در آینده نقشه ژنتیکی بیمار مبتلا به تومور پستان در طراحی روش تشخیصی و درمان نقش اساسی داشته باشد. Introduction & Objective: Systematic classification of huge new information in breast cancer biology and the devising of practical ways of using this information by breast surgeons. Materials & Methods: 1836 articles (from 1986 till 2008) were reviewed of which, 827 were chosen and 125 articles were mentioned. Results: Although the approach to a breast tumor still includes: clinical examination, imaging and sampling, but the attitude towards of it has been basically changed in recent decades. Conclusions: It seems that the gene mapping of such patient will rule an important play on role in the diagnosis and treatment of the breast tumor patients in the future. سرطان پستان، بیولوژی Breast Cancer, Biology 1 17 دكتر سيدعباس ميرمالك SAM@Mirmalek.net No دكتر فاطمه الهام كني No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID تعیین اثرات ماکروسکوپیک کیوی بر التیام زخم در مدل حیوانی موش رت (پیدایش داروی جدید دردرمان زخم‌های مزمن و عمیق) زمینه و هدف: میوة کیوی (Actinidia Deliciosa) در آماده‌سازی گوشت جهت مصارف آشپزی بکار می‌رود. این ماده به سرعت و بطور مؤثری باعث نرم شدن و حتی له شدن گوشت می‌گردد. مشاهد این اثر و عدم وجود تحقیقات و مطالب منتشر شده در این مورد ما را بر آن داشت تا با انجام این تحقیق در محیط آزمایشگاه بر روی حیوانات از اثر بخشی آن آگاهی یابیم. مواد و روش‌ها: 35 موش آزمایشگاهی نر در سه گروه آزمایش G1, شاهد G2 و شاهد G3 مورد بررسی قرار گرفتند. تحت بیهوشی عمومی، سوختگی محدود درجه 3 در ناحیه پشت هر سه گروه بصورت یکسان ایجاد شد. گروه آزمایش به وسیلة عصارة کیوی و گروه کنترل به وسیله ماده بدون کیوی روزانه پانسمان گردید و بصورت هفتگی زخم‌ها معاینه و از آنها فتوگرافی تهیه شد. در روز بیستم مطالعه بیوپسی از لبه زخم‌های گروه‌های G1 و G2 برداشته شده و تمام موش‌های در گروه‌های G1 و G2 به روش استاندارد معدوم گردید. پنج موش در گروه G3 تا پایان جدا شدن Scab نگهداری شدند. یافته‌ها: در گـروه آزمـایش، اسـکار در تمامی موش‌ها به طور کامل کنده شـده بود، حال آنکه در گـروه کنتـرل فقـط دو عدد از مـوش‌ها فاقـد اسکار بودند و این از لحـاظ آماری معنی‌دار بوده است (P <0.001). میانگیـن سطح مقطـع زخـم در گـروه آزمایش mm2 80938/88±3869/212 و در گـروه کنتـرل mm2 6967/140±4749/388 بود که این تفاوت از لحـاظ آماری معنی‌دار بـود.(P<0.001) به این ترتیب سطح مقطـع زخـم در هـر دو گروه مورد آزمایش بطور معنـی‌داری نسبت به گـروه کنترل کمتر بود. در گـروه G3 پوست زخم‌ها بین روز‌های ۳۰ الی‌ ۴۲ بطور خودبخـودی از بستر زخم‌ها جـدا شدند، حال آنکه این اتفاق در گروه آزمایش قبل روز بیستم انجـام پذیرفت. در بررسی پاتولـوژیک تفـاوت مهمی در بین دو گروه وجود نداشت .(P < 0.05) نتیجه‌گیـری: دبـریدمان، ایجـاد اپیتلیـوم جـدید و انقباض زخـم در گـروه آزمایش نسبت به گـروه کنتـرل سریعتـر و بهتر بوده است به دنبال دبریدمان آنزیمـاتیک سریع، بهبود زخـم پیشرفت مناسبی داشته است و هیـچ اثری از تخـریب بافت سالم وجود نداشته است. Introduction & Objective: Actinidia deliciosa (kiwi fruit) is used as a meat tenderizer. It acts rapidly and efficiently to soften meat and even to crush it, if it is allowed to work for more than a few hours. Observing this effect and considering the lack of studies addressing this subject in the literature, the authors decided to investigate the use of this natural remedy in an animal model. Materials & Methods: Thirty-five male rats were divided randomly into three groups. Under general anesthesia, a limited standard 3rd degree burn was produced on the back of each rat. For the intervention group (G1, 15 rats), the wounds were covered with fresh kiwi fruit; for control groups 2 and 3 (G2, 15 rats; G3, 5 rats), the dressing was a neutral ointment (Emulsifier the 1220). Weekly wound observations were documented for all groups. Groups 1 and 2 were sacrificed on the day 20th, and the group 3 was kept alive until complete eschar separation. The wounds of groups 1 and 2 were excised in full thickness and underwent to microscopic evaluation. Results: On the day 20th, all eschars had become detached and fallen off in the intervention group (G1), whereas in groups G2 and G3 the eschars were still firmly attached to the base of the wounds (except in two rats of group G2). This finding was statistically significant (P <0.001). The average wound surface area in group G1 was 212.3869±88.80938 mm2, whereas in the group G2 it was 388.4749±140.6967 mm2, Thus, the wound surface area was significantly (P < 0.001) smaller in the intervention group. The eschars in the group G3 were separated spontaneously between days 30th and 42nd, while in all the rats of the kiwi-treated group, this phenomenon occurred before the day 20th. The pathologic study revealed no considerable differences between groups G1 and G2 (P < 0.05). Conclusions: Debridement, neo-epithelialization and scar contraction were faster in the kiwi-treated group than in the untreated group. Following rapid enzymatic debridement, healing appeared to progress normally, with no evidence of damage to the adjacent healthy tissue. میوة کیوی، دبریدمان آنزیمتیک، ترمیم زخم Kiwi Fruit, Enzymatic Debridement, Wound Healing 18 25 دكتر فرهاد حافظي info@drhafezi.com No دكتر حميد علمي‌راد No دكتر ميرسپاس پدرام No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی دقت تشخیصی آسپیراسیون با سوزن ظریف در 128 مورد تودة قابل لمس پستان در مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران طی سال‌های 1384 تا 1387 زمینه و هدف: امروزه یکی از شایعترین مسائل جراحی در زنان توده‌های پستان می‌باشد. بیوپسی جراحی استاندارد طلائی جهت تشخیص توده‌های قابل لمس پستان محسوب می‌گردد. در حال حاضر تأکید بر استفاده از روش‌های تشخیصی مطمئن پیش از جراحی است. در کشورهای پیشرفته، آسپیراسیون با سوزن ظریف [Fine Needle Aspiration (FNA)] به عنوان یک ابزار مهم در ارزیابی توده‌های پستان بکار گرفته شده است. هدف ما در این تحقیق تعیین دقت آسپیراسیون با سوزن ظریف در بیماران با توده‌های قابل لمس‌ پستان بوده است. مواد و روش‌ها: در این تحقیق کاربرد بالینی و دقت تشخیصی آسپیراسیون با سوزن ظریف‌‌ در 128 بیمار مبتلا به توده قابل لمس پستان بررسی گردید. کلیه بیماران از درمانگاه‌های دو بیمارستان دانشگاهی در شهر تهران طی سال‌های 1384 تا 1387 جمع‌آوری شدند. جواب آسپیراسیون با سوزن ظریف بر اساس آخرین طبقه‌بندی سیتوپاتولوژی به 5 گروه دسته‌بندی شد،که عبارت بودند از:C1 (نمونه ناکافی)، C2 (خوش‌خیم)، C3 و C4 (بینابینی) و ) C5بدخیم). پس از جمع‌آوری اطلاعات لازم ‌تجزیه و تحلیل توسط نرم افزار آماری SPSS 15 صورت گرفت. یافته‌ها: این مطالعه بر روی 128 بیمار انجام شد. تعداد زنان 118 و مردان 10 نفر را تشکیل می‌دادند. میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه 14±42 سال بود. نتیجه انجام آسپیراسیون با سوزن ظریف عبارت بود از: در گروه C546 بیمار (36%) در 9 بیمار شک به بدخیمی (C4)، ضایعات خوش‌خیم ( (C2در 34% از بیماران یافت شد و آسپیراسیون با سوزن ظریف در 2 بیمار با تغییرات آتیپی به نفع خوش‌خیمی را نشان داد ((C3. نمونة ناکافی (C1) در 28 مورد (22%) وجود داشت. جواب پاتولوژی اکسیزیون در 46% توده بدخیم و 53% خوش‌خیم بوده است. آسپیراسیون با سوزن ظریف توانسته است 45 تودة بدخیم را با حساسیت 91% شناسائی کند. ویژگی آسپیراسیون با سوزن ظریف در این مطالعه 97% و مثبت کاذب این مطالعه 3% و منفی کاذب 9% بوده است. ارزش اخباری مثبت 97% و ارزش اخباری منفی 91% بدست آمده است.کلاً دقت آسپیراسیون با سوزن ظریف 94% محاسبه شد. نتیجه‌گیـری: در مورد ضایعات توپر قابل لمس، بیوپسی با سوزن ظریف بایستی یک وسیلة تشخیصی انتخابی در بیمارانی که توده از نظر بالینی احتمالاً خوش‌خیم و یا شک بالای سرطان وجود دارد، مد نظر قرار داد. همچنین روش تشخیصی مناسب در دورة بلوغ و در زنان جوان است. در مواردی که شک بالای بدخیمی وجود دارد، نباید آسپیراسیون با سوزن ظریف منفی ما را از انجام اکسیزیون باز منحرف کند. آسپیراسیون با سوزن ظریف می‌تواند یک جایگزین قابل اعتماد برای بیوپسی اکسیزیونال در طرح‌ریزی درمان قبل از جراحی باشد. Introduction & Objective: Surgical biopsy of palpable breast lump was considered as the gold standard for the diagnosis of breast lump(s). Emphasis has been placed on improving methods for establishing a definitive diagnosis of breast masses prior to surgery. In developed countries breast fine-needle aspiration (FNA) has been increasingly an accepted as an important triage tool for the evaluation of breast lumps. In this research, our aim was to determine the diagnostic accuracy of fine needle aspiration cytology (FNAC) in patients with palpable breast masses Materials & Methods: During 2005-2008 we examined the clinical utility and the diagnostic accuracy of breast FNAB result by studying 128 breasts mass. Cases were collected from two large university- affiliated teaching hospitals and clinics. After FNAB, all the patients were subjected to excisional biopsy. The cytologic diagnoses were classified into five groups: C1(Inadequate), C2(Benign), C3 and C4(Intermedite), and C5(malignant). We analyzed the collected data by SPSS 15. Results: This study was performed on 128 patients. It involved 118 females and 10 male. The mean age was 42±14 years old. All patients underwent FNAB performed. Conclusive malignancy (C5) was found in 46(36%) patients and in 9 patients, malignancy was suspected (C4). Conclusive benign lesions (C2) were found in 34% patients and 2 patients had atypia i.e. (C3). Inadequate specimen (C1) was found in 28(22%) patients. On excision biopsy, 46%patients had malignant lumps and 53% were benign. FNAB was able to detect 45 malignant lumps, with sensitivity of 91%. Most of them were also reported malignant on excision biopsy, with specificity of 97%. False positive was 3% and false negative was 9%. PPV was 97% and NPV was 91%. Overall FNA accuracy was 94%. Conclusions: Fine needle aspiration biopsy of solid palpable breast lesions should be the diagnostic procedure of choice for those patients who are clinically classified as probably benign or clinically as highly suspicious for cancer. It can be the diagnostic modality choice in adolescent and young female. For highly suspicious cases, a negative fine needle aspiration should not deter an open surgical biopsy. For patients classified as Intermediate, fine needle aspiration biopsy results are not reliable enough to determine treatment. FNA is a reliable substitute for exicional biopsy for obtaining a definitive preoperative diagnosis. پستان، تودة قابل لمس، آسپیراسیون با سوزن ظریف، دقت Breast, Palpable Mass, Fine Needle Aspiration, Accuracy 27 35 دكتر امير رضا معتبـر amotabar@Yahoo.com No دكتر محمدعلي قرائيان No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة اثر پتیدین تزریقی و بوپرنورفین زیرزبانی در کاهش درد پس از جراحی‌های کولورکتال در بیمارستان حضرت رسول اکرم زمینه و هدف: با توجه به اثرات جسمی و روانی ناخوشایند درد پس از اعمال جراحی و لزوم در اختیار داشتن دارویی مؤثر و کم عارضه که به راحتی قابل استفاده و در دسترس باشد، مطالعه‌ای با هدف مقایسة اثر بوپرنورفین زیرزبانی با پتیدین تزریقی در کاهش درد بعد از اعمال جراحی کولورکتال انجام شد. مواد و روش‌ها: بیمارانی که در بخش جراحی بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، تحت جـراحی‌های الکتیـو کولورکتال قرار گرفته بودند، به صورت تصادفی، به یکی از دو گروه دریافـت کننده بوپرنورفین زیر زبانی (به صورت قرص‌های 4/0 میلی‌گرمی) یا پتیـدین عضلانـی (دوزهای میلـی‌گـرمی) اختصـاص داده شـدند. شـدت درد بیمـاران و تغییـرات آن، با استفاده از مقیاس دیداری [Visual Analogue Scale (VAS)] مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین عوارض جانبی داروها و میزان رضایتمندی بیماران از نحوة کنترل درد مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: شدت درد که در اتاق ریکاوری در 2 گروه تفاوت ارزشمندی نداشت. در اندازه‌گیری‌های بعدی همواره در گروه دریافـت کننده بوپرنورفین زیرزبانی کمتر از گروه دریافت کننده پتیدین تزریقی بود. آزمون ویژه اندازه‌گیری‌های مکرر (Repeated Measures ANOVA)، نشان‌دهنده اثر معنی‌دار گروه مداخله بر شدت درد بیماران بود (P<0.001). میزان بروز عوارض جانبی در 2 گروه اختلاف آماری معنی‌دار نداشتند (P>0.05). رضایت‌مندی بیماران در گروه دریافت کننده بوپرنورفین زیرزبانی بیشتر از گروه دریافت کننده پتیدین تزریقی بود (P<0.001). نتیجه‌گیـری: به نظر می‌رسد بوپرنورفین زیرزبانی در کنترل درد بعد از عمل در بیماران، دارویی مؤثر و کم عارضه است و اثر بخشی آن از پتیدین تزریقی بیشتر است، با توجه به روش راحت‌تر تجویز آن، توصیه می‌شود در کنترل درد پس از اعمال جراحی‌های کولورکتال مورد استفاده قرار گیرد. Introduction & Objective: Considering the unfavorable mental and physical effects of post-operative pain and the necessity of having effective drugs with least side effects, which should also be accessible and easy to use, this study was carried out to compare parenteral pethidine and sublingual buprenorphine on post-operative pain management of colorectal surgeries. Materials & Methods: Patients undergoing elective colorectal surgeries at the surgery ward of Rasool Akram hospital were assigned randomly to two groups of sublingual buprenorphine (0.4 mg tablets) and parenteral pethidine (75mg doses) receivers. The severity of patients’ pain and its changes were evaluated by Visual Analogue Scale (VAS). Also the drugs’ side effects and patients’ satisfaction were assessed. Results: The severity of pain, which had no significant difference in the two groups in recovery room, in the next measures, were always less in the group of sublingual buprenorphine receivers than in the group receiving parenteral pethidine. The Repeated Measures ANOVA test showed that the intervention group had a significant effect on patients’ pain severity (P<0.001). The amount of side effects in the two groups had not significant difference (P>0.05). Patients’ satisfaction in the sublingual buprenorphine receiving group was more than the case of parenteral pethidine receiving group (P<0.001). Conclusions: It seems that sublingual buprenorphine is an effective and less harmful drug in managing patients’ post-operative pain and its effectiveness is more than parenteral pethidine. Thus, considering the easier method of its application, it is recommended to use sublingual buprenorphine for the post-operative pain management of colorectal surgeries. درد پس از عمل جراحی، بوپرنورفین زیرزبانی، پتیدین تزریقی، جراحی کولورکتال Post-Operative Pain, Sublingual Buprenorphine, Parenteral Pethidine, Colorectal Surgery 36 44 دكتر رسول عـزيزي razizimd@Hotmail.com No دکتر جواد سليـم‌زاده No دکتر مازيار مـرادي No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة روش‌های تشخیصی ایسکمی در پیش‌بینی گانگرن انگشتان در بیمارستان حضرت فاطمه زمینه و هدف: آزمون‌های تشخیصی در انتخاب درمان مناسب جهت آسیب‌های له شدگی انگشتان و پیش‌بینی احتمال ایجاد گانگرن درآنها از اهمیت بالایی برخوردارند. این مطالعه به تعیین و مقایسه شاخص‌های حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت [Positive Predictive Value (PPV)] و ارزش اخباری منفی [Negative Predictive Value (NPV)] شش آزمون شایع تشخیص ایسکمی (رنگ انگشتان، آزمون پر شدن مجدد مویرگی، حرارت، تست خونریزی با سوزن شماره 23، داپلر و پالس اکسیمتری) در پیش‌بینی احتمال ایجاد گانگرن در انگشتان له شده می‌پردازد. مواد و روش‌ها: این مطالعه بر روی 144 انگشت له شده که در بدو مراجعه بر اساس رنگ، حرارت و پر شدن مویرگی ایسکمیک تشخیص داده شده و بازسازی عروقی امکان‌پذیر نبوده است، انجام شده است. این بیماران تحت درمان کنسرواتیو به صورت دبریدمان جزئی، جااندازی شکستگی‌ها، ترمیم پوست و بی‌حرکتی در اسپلینت قرار گرفته و 6 روش تشخیص ایسکمی شامل رنگ انگشتان، حرارت انگشتان ،مدت زمان پر شدن مجدد مویرگی، تست خونریزی با سوزن شماره 23، داپلر و پالس اکسیمتری در پیش‌بینی احتمال ایجاد گانگرن در انگشتان له شده بر اساس شاخص‌های حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی بررسی شده است. یافته‌ها: 4 آزمون رنگ انگشتان، مدت زمان پر شدن مجدد مویرگی، داپلر و پالس اکسیمتری،بیشترین حساسیت را دارند (100%) و کمترین حساسیت مربوط به آزمون خونریزی با سوزن است (75/68%). بیشترین ویژگی مربوط به آزمون خونریزی می‌باشد (100%). آزمون‌های رنگ و حرارت کمترین ویژگی (8/17%) و آزمون حرارت کمترین ارزش اخباری مثبت (59/24%) را دارند، درحالیکه آزمون خونریزی با سوزن شماره 23 بیشترین ارزش اخباری مثبت را به خود اختصاص داده است (100%). بیشترین ارزش اخباری منفی در مورد آزمون‌های رنگ انگشتان ،مدت زمان پر شدن مجدد مویرگی، داپلر و پالس اکسیمتری می‌باشد (100%)، درحالیکه در مورد آزمون حرارت از بقیه کمتر است (90%). نتیجه‌گیـری: آزمون‌های رنگ انگشتان، مدت زمان پر شدن مجدد مویرگی، داپلر و پالس اکسیمتری به علت ارزش اخباری منفی 100% در صورت نرمال بودن بسیار ارزشمندند، درحالیکه آزمون خونریزی با سوزن شماره 23 به علت ارزش اخباری مثبت 100% در صورت غیرطبیعی بودن بسیار ارزشمند است. آزمون حرارت با توجه به اینکه نه ارزش اخباری مثبت و نه ارزش اخباری منفی آن مانند تست‌های قبلی بالا نیست، چندان در نتیجه‌گیری‌ها قابل استفاده نیست. Introduction & Objective: Diagnostic tests are important in treatment planning and prediction of the probability of gangrene in hand crushing injuries. This study determines and compares sensitivity, specificity, Positive Predictive Value and Negative Predictive Value of six common diagnostic tests of ischemia in prediction of probability of gangrene. Materials & Methods: The study has been performed on 144 crushed fingers that at presentation based on color, temperature and capillary refill were ischemic and vascular reconstruction was impossible. Conservative treatment including minimal debridment, fracture reduction, skin closure and immobilization in splint was done and sensitivity, specificity, Positive Predictive Value, Negative Predictive Value of diagnostic tests including: color, temperature, capillary refill, pinprick with gauge needle number 23, handheld Doppler and pulse oximetry in prediction of probability of gangrene was evaluated. Results: Color, capillary refill, Doppler and pulse oximetry have the greatest sensitivity (100%) and pinprick with needle has the least sensitivity (68.75%). In contrast, pinprick test has the greatest specificity (100%) and color and temperature have the least ones (17.8%). Pinprick test has the greatest Positive Predictive Value (100%), and, color capillary refill, pulse oximetry and Doppler have the greatest negative Predictive Value (100%). Negative Predictive Value for temperature is the least one (90%). Conclusions: Color, capillary refill, pulse oximetry and Doppler because of Negative Predictive Value equal to100% are invaluable, when they are normal. In contrast, pinprick with gauge needle number 23 because of Positive Predictive Value equal to 100% is invaluable when it is normal. Temperature, because of inconclusive Negative Predictive Value and Positive Predictive Value is not very helpful in treatment planning. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت، ارزش اخباری منفی، گانگرن Sensitivity, Specificity, Positive Predictive Value, Negative Predictive Value, Gangrene 45 53 دكتر سيدکمال سيد فروتن k_sforootan@Yahoo.com No دكتر شهرام رحيميان No دكتر حسين اکبري No دكتر سيدجابر موسوي No دکتر اسماعيل حسني No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة پیامدهای بعد از عمل بیماران در جراحی واریکوسلکتومی به دو روش بیهوشی عمومی و نخاعی در بیمارستان امام رضا تهران زمینه و هدف: با توجه به افزایش روزافزون عمل واریکوسلکتومی انتخاب تکنیک بیهوشی براساس نوع جراحی، انجام سریع بیهوشی، بهبود سریع بیمار پس از عمل و کاهش عوارض جانبی از اهمیت بالایی برخوردار است. این طرح با هدف مقایسه وضعیت بعد از عمل در جراحی واریکوسلکتومی به دو روش بیهوشی عمومی و بی‌حسی نخاعی (اسپاینال) انجام شد. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مـداخله‌ای از نـوع نیمه تجـربی (Quasi-experimental) که در سال86-1387 در بیمارستان امام رضا (ع) دانشگاه علوم پزشکی آجا در شهر تهران انجام شد، 78 بیمار برای عمل جراحی واریکوسلکتومی بر حسب روش بیهوشی به دو گروه بیهوشی عمومی و بی‌حسی نخاعی تقسیم شدند. جهت ارزیابی یکنواختی وضعیت دو گـروه قبل از شروع درمان، متغیرهای دموگرافیک مورد مقایسه قرار گرفتند و جهت ارزیابی تأثیر دو روش متغیرهای مدت زمان شروع بیهـوشی تا آغاز جراحی، درد محل عمل، مدت زمان اولین راه رفتن پس از جراحی، تهوع و استفراغ بعد جراحی، تغذیه بعد از جراحی، نعوظ حین عمل، سردرد بعد از عمل و موفقیت انجام بیهوشی در دو گروه ثبت شدند. یافته‌ها با استفاده از نرم افـزار SPSS 13 و آزمـون‌های آماری student T- و Chi-square و Kolmogorov-Smirnov مـورد بررسی قـرار گـرفتند و به صورت میـانگین ± خطای استـاندارد بیان گـردیده‌اند و P-value <0.05 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: زمـان بین شـروع بیهـوشی تا شـروع جـراحی، مـدت زمـان جـراحی، اولیـن زمـان راه رفتـن پس از جـراحی، زمان شـروع تغـذیه پس از جـراحی، دورة بـدون درد و شـدت درد محـل جـراحی در زمـان‌های 6، 12 و 24 ساعـت پس از عمـل، تهـوع و استفـراغ در دو گـروه بیهـوشی تفـاوت معنی‌داری را نشـان نداد. میـزان بـروز سر درد در گـروه اسپـاینال بطور معنـی‌داری بیـش از گـروه بیهـوشی عمـومی بود (03/0>P). نعـوظ حین عمل در بیهـوشی عمـومی بطـور معنـی‌داری بیـش از اسپاینـال بود (04/0>P). نتیجه‌گیـری: در این مطالعه روش بیهـوشی عمومی از نظر عوارض بعد از عمل (سر درد) روش مناسب‌تری است و روش بیهـوشی نخاعی از نظر عوارض حین عمل و مداخله‌گـر در انجام عمل جراحی (نعوظ) روش مناسب‌تری است. Introduction & Objective: Considering the increasing rate of varicocele disease, the choice of anesthesia for suitable surgical condition and rapid recovery and minimal side effects is very important. This study was conducted to evaluate of patient’s condition after varicocelectomy with general anesthesia Vs spinal anesthesia. Materials & Methods: In a Quasi-experimental study, 78 patients who were candidated for varicocele surgery at Emam Reza Hospital were selected sequentially. The study population was divided into two equal general and spinal anesthesia groups. All relevant data, such as demographics and clinical parameters, were registrated. Results: In this study, duration of operation, time in the operating room, first walking and feeding after operation, duration of free-pain period, pain of surgical site at 6, 12 and 24 hours after the operation, nausea and vomiting, did not show any significant difference between the two groups. In spinal anesthesia group the occurrence of headache was significantly more than general anesthesia group (P<0.03). Intraoperative erection was lower in spinal anesthesia than in the general anesthesia group (P<0.04). Conclusions: In this study, it seems that general anesthesia is useful for the decrease of postoperative complications such as headache and spinal anesthesia is useful for the decrease of intraoperative complications such as erection. واریکوسلکتومی، بیهوشی عمومی، بی‌حسی نخاعی Varicocelectomy, Spinal Anesthesia, General Anesthesia 55 61 دكتر بيـژن رضاخاني‌ها mrrafiei2002@Yahoo.com No دكتر محمدرضا رفيعي No دكتر سيدفواد افتخـار زاده No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID علل و پیامدهای درمان 47 مورد چنگالی شدن انگشتان پا پس از تروما در بیمارستان سینا تهران زمینه و هدف: چنگالی شدن انگشتان پا معمولاً در بیماری‌های عصبی عضلانی دیده می‌شود و در بعضی از موارد مانند ضربه به ساق پا با یا بدون شکستگی و یا به دنبال بهبود شکستگی یا آسیب‌های بافت نرم نیز ممکن است، دیده شود. ما تلاش می‌کنیم که علل و یا درمان‌های مناسب آن را تعیین کنیم. مواد و روش‌ها: ما در بیمارستان سینا تهران 47 بیمار را در سال‌های 1382 تا1386 بررسی کردیم. پس از کسب اجازه از بیماران و در نظر داشتن مسائل اخلاقی آنها را وارد مطالعه کردیم. تمام آنها بیماران اولیه ما بودند که پس از آسیب اولیه به اورژانس بیمارستان ما مراجعه نموده بودند 42 مورد آنها دارای شکستگی و 5 مورد نیز بدون شکستگی بودند در ویزیت‌های پیگیـری چنگالی شدن در آنها مشاهده شد. بنابراین ما آنها را از نظر عملکرد حسی و حرکتی معاینه کرده و برای آنها رادیوگرافی و نوار عصب و عضله انجـام دادیم. برای آنها تنوتومی فلکسورها و در صورت لزوم برداشتن کالوس انجام شد. یافته‌ها: ما هیچگونه اختلال عملکرد حسی ـ حرکتی و یا اختلال در نوار عصب و عضله آنهاپیدا نکـردیم. در رادیوگرافی آنها هیچگونه کالوس واضح وجود نداشت و در گرافی پا، هیچگونه شکستگی استخوانی و دیگر مسائل غیر طبیعی مانند جوش نخوردن استخوان و یا تخریب مفاصل کوچک پا وجود نداشت. نتیجه‌گیـری: ما تلاش کـردیم که بعضی از علـل چنـگالی شـدن پا را کنار بگـذاریم. هیچگـونه اثـر کالـوس وجـود نداشت. در نـوار عصب و عضـله، آسیـب عصبـی و در رادیوگـرافی، مشـکلات استخـوانی وجـود نداشـت. تمـامـی مـوارد یک طـرفه بـوده کـه بعـد از تـروما ایجـاد شـده بـود که خـود این حالـت، بیمـاری (عصبی عضـلانی) نـوروماسکـولر را رد می‌کـرد. مـا فکـر می‌کنیـم که یـک واقعـه فیبـروتیـک بعـد از آسیـب‌های لـه کننـده در عضـلات سـاق ایجـاد می‌شـود که می‌تـواند باعـث این دفـورمیتی شود. Introduction & Objective: Clawing of toes of foot are usually seen in neuromuscular disorders, but in some instances, after trauma to leg ,which may be accompanied with fracture or not, after healing of fracture or soft tissue injuries, clawing deformity of foot may be appeared. We try to determine the cause of it and the most appropriate treatment for it. Materials & Methods: We studied 47 patients from1382 to1386. After getting patients approval, they enter our study. All of them were our original patients who were referred to emergency room of our hospital for their first trauma. 42 of them had fracture of leg but in 5 cases there were no fracture of leg. In the follow up visits of them, we clawing of their foot so we examine them for sensory and motor function and took radiography and electromyography (EMG) of their lower extremity. We did tenotomy of the flexors of their toes and removed callosities when it was necessary. Results: There were no sensory or motor deficit in their traumatized lower extremities and also there were no abnormality in their EMG. In their X rays, there were no obvious or huge callus mass. In the radiography of their foot, there were no fracture of foot bones and also no abnormality of their toes like malunion or destruction of small joints of their feet. Conclusions: We tried to rule out some causes of the clawing of foot .There were no checkrein effect of the fracture callus, and in EMG, there were no nerve injury nor any bony abnormality in X rays. They had only unilateral problem and their clawing began after trauma. So neuromuscular diseases could be ruled out. We think a fibrotic event after crush injury to calf muscles can produce this deformity. چنگالی شدن، پا، تروما Clawing, Foot, Trauma 62 67 دكتـر بابك سياوشي Siavashi@Tums.ac.ir No دكتر ميرمصطفي سادات No دکتر محمدرضا گلبخش No دكتـر علي کوشان No دکتـر احسان پنـدار No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة اثر تزریق زیرجلدی بوپی واکائین نیم درصد قبل و بعد از آپاندکتومی بر درد بعد از عمل زمینه و هدف: مطالعة حاضر با هدف مقایسه اثر تزریق زیر جلدی بوپی واکائین نیم درصد قبل و بعد از آپاندکتومی بر درد بعد از عمل انجام شد. مواد و روش‌ها: این تحقیق به روش کارآزمایی بالینی بر روی 150 بیمـار کاندید آپاندکتـومی انجـام شد. نمـونه‌ها به صورت تصادفی به سه گروه 50 تایی 1 و 2 و 3 تقسیم شدند. گـروه اول تحت تزریق زیر جلدی بوپی واکائیـن 5/0% قبل از برش آپاندکتومی، گـروه دوم تحت تزریـق زیر جلـدی بوپی واکائین 5/0% به صورت 5/0 میلی‌گـرم بر کیلوگرم بعـد از آپاندکتـومی و بستـن زخـم و در گـروه سوم هیچگـونه تزریقی صورت نگـرفت. سپس میزان درد بعـد از عمـل در ساعـت‌های ششم، دوازدهم، بیست و چهارم و چهل و هشتم در سه گـروه بر اساس معیار Visual Analogue Scale (VAS) و همچنین زمان اولیـن در خواست ضـد درد (پتیـدین) و میـزان ضد درد ( پتیـدین) مصرف شده 48 ساعـت بعد از عمـل در سه گروه براساس آزمـون‌های Q-Square و Kruskal Wallis Test و Mann-Whitney Test با سطح معنی‌داری (05/0>P ) مورد مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها: شدت درد پس از عمل در ساعت ششم پس از عمل در گروه‌های با تزریق کمتر از گروه بدون تزریق بود (005/0>P). در بین این دو گـروه نیز شدت درد در گروه تزریق پس از برش کمتر از گـروه تزریـق قبل از برش بود )041/0P< (. در ساعات دیگر تفاوت معنی‌داری در بین شدت درد در گروه‌های مختلف دیده نشد. زمان درخواست اولین ضد درد (پتیدین) درگروه اول 9/3±7/5 ساعت در گـروه دوم 5/3±8/5 ساعت و در گروه سوم 02/1 ±6/2 ساعت بـود (001/0>P). میـزان پتیدین مصرف شـده در طول 48 ساعـت بعـد از عمل در گـروه اول 69/23±46 میلی‌گـرم، در گـروه دوم 9/24±39 میلی‌گرم و در گروه سوم 7/22±54 میلی‌گرم بود (001/0>P ). نتیجه‌گیـری: استفاده از تزریق زیر جلدی بوپی واکائین (مارکائین) قبل و به ویژه بعد از آپاندکتومی می‌تواند باعث کاهش مصرف پتیدین 48 ساعت بعد از عمل و همچنین افزایش زمان درخواست اولین پتیدین و کاهش درد بعد از عمل در 6 ساعت اول بعد از عمل شود. Introduction & Objective: The aim of this study is comparison of the effect of subcutaneous injection of bupivacaine 0.5% before and after appendectomy on the pain after surgery. Materials & Methods: A clinical trial randomized single-blind study was conducted on 150 male patients with preoperative tentative diagnosis of acute appendicitis. They were randomly divided into there groups. In group one (50 patients) bupivacaine of 0.5% was injected into the skin through a subcutaneous tissue incision. In group 2 (50 patients) injection was performed postoperately. Group 3 (50 patients) received no injection. The pain score of patients was evaluated by the visual analogue scale (VAS) at 6, 12, 24 and 48h after surgery. Time to first analgesia request, total analgesic (pethidine) requirement in the first 48h after operation were recorded. Results: VAS6 score in the injected groups was lower than non-injected group (P<0.005). Post incisional VAS6 score was lower than preincisional score (P<0.041). There was no significant differences between other scores in groups. First request to analgesia was 5.7±3.9 h in group 1,5.8±3.5 h in group 2 and 2.6±1.02 in group 3 (P<0.001). Total requirement of analgesic (pethidine) in the first 48 h was 46±23.69 in group 1.34± 23 mg in group 2 and 54 ± 22.7 mg in group 3 (P<0.001). Pain score at 6h (VAS6) in the group 2 was significantly lower than the control group (5.1±0/83 vs. 4/3 ±1/7; P<0.005). Conclusions: Subcutaneous injection of bupivacaine 0.5% (especially post operative) can be an effective method on post operative pain reduction, reduction of Pethidine consumption in the first 48 hour of operation and in increasing the time of the first analgesic requirement. تزریق زیر جلدی، بوپی واکائین، آپاندکتومی، درد بعد از عمل Subcutaneous Injection, Bupivacaine, Appendectomy, Postoperative Pain 68 74 دكتر مهرداد حسين‌پور‌ meh_hosseinpour@yahoo.com No دكتر اسماعيل عبدالرحيم کاشي‌ No دكتر خسرو شمس No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی تأثیر هیسترکتومی بر تمایل و ارضاء جنسی زمینه و هدف: اختلال در فعالیـت جنسی بعـد از هیستـرکتومی در 10 تا 40% مـوارد گـزارش شـده است. تغییـرات روحی روانی، احساس افسـردگی، دیس پارونـی، خشکـی واژن، کاهـش کیفیـت سکس و میـل جنسی شایعتـرین مشکلات بعد از هیستـرکتومی هستند. مواد و روش‌ها: این مطالعه بصورت توصیفی ـ مقطعی از طریق مصاحبه با 50 نفر از زنانی که در مرکز آموزشی درمانی اکبرآبادی هیسترکتومی شده‌اند و 50 نفر گـروه شاهـد که برای پاپ اسمیـر مراجعه کرده‌اند، انجام شده است. نمونه‌گیری بصورت اتفاقی از بین مـواردی که فاکتـورهای مـداخله کننده را نداشتند، انجام و اطلاعـات لازم با تکمیـل پرسشنامه جمـع‌آوری گردید و مقایسه آماری با آزمون t بعمل آمد. یافته‌ها: تغییرات روحی روانی بعد از هیسترکتومی بصورت شایعی رخ داد. بطوری که بیشتر از نصف بیماران احساس پیری زودرس و کاهش میل جنسی همسر و بیشتر از چهار پنجم بیماران تغییر در نگرش به خود و تغییر در نظر همسرشان را گزارش کردند. احساس افسردگی در بیماران بعد از عمل بیشتر از گروه شاهد بود. دیس پارونی بعد از عمل کاهش ولی خشکی واژن افزایش یافت و در نهایت رضایت‌مندی جنسی متعاقب هیسترکتومی کاهش پیدا کرد. نتیجه‌گیـری: تغییـرات روحـی روانی و خشکی واژن (که در غیـاب تغییـرات مهـم ارگانیک عمـدتاً ناشی از تغییرات روحی روانی و تحـریک ناکافی است)، از عوامل اصلی در کاهـش رضایت‌مندی جنسی بعد از عمل هستنـد. بنابراین در پیگیری هیسترکتومی بایـد به مصاحبـه‌های روان شناختـی و حمـایت روحی و روانی و درمـان به مـوقع خشکـی واژن برای اجتناب از اختلالات جنسی توجه کرد. Introduction & Objective: Hysterectomy is a high incidence operation and there are differences of opinion about sexual desires after hysterectomy in lectures. Incidence of sexual disorders after hysterectomy various from 10- 40 percent. Materials & Methods: In this study, Sexual satisfaction after hysterectomy was evaluated in 100 females, of 40- 50 years old (50 women before and after hysterectomy and 50 women without hysterectomy). Sample was chosen random from the women who had no interfering factors and they were asked necessary information through question sheets. Results: Sexual quality, desire and satisfaction after hysterectomy decreased. On the other hand dyspareunia decreased but dryness of vagina increased after hysterectomy. So dyspareunia doesn't contribute to sexual satisfaction decrease but vaginal dryness leads to it. After hysterectomy the sence of aging and depression increased and partner desire decreased. Thus, after Hysterectomy, there was a decrease in the sexual stimulation and vaginal dryness. Conclusions: Psychological changes and vaginal dryness (which is due to important organic changes, resulting from psychological factors) are the main causes for the reduction of sexual desire and satisfaction after hysterectomy. So women must supported against the psychological problems of hysterectomy and vaginal dryness should be treated is order to avoid the sexual problems. هیسترکتومی، رضایت‌مندی جنسی، دیس پارونی، خشکی واژن Hysterectomy, Sexual Satisfaction, Dysparenuia, Vaginal Dryness 75 80 دكتر محمدحسين بدخش dr_mbadakhdsh@Yahoo.com No دكتر فرخ تافتاچي No دكتر فريدون محرابي No دكتر افـروز درخشان No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID فراوانی عفونت باکتریال زخم‌های سوختگی و مقاومت دارویی آنها در مراجعین به بخش سوختگی بیمارستان بعثت همدان زمینه و هدف: اصلی‌ترین مشکل تیم درمانی سوختگی، عفونت می‌باشد که عامل بیش از 50% از مرگ‌های ناشی از سوختگی شناخته شده است. زخم سوختگی یک محیط ایده‌آل را برای رشد انواع ارگانیسم‌های عفونت‌زا فراهم می‌کند. این مطالعه با هدف تعیین توزیع فراوانی عفونت‌های باکتریال‌ زخم‌های سوختگی از طریق کشت نسج در مراجعین به بخش سوختگی بیمارستان بعثت همدان و تعیین مقاومت دارویی باکتری‌های ایزوله شده، انجام شد. مواد و روش‌ها: در طی یک بازه زمانی 6 ماهه، 82 بیمار بستری در بخش سوختگی بیمارستان بعثت همدان که تحت عمل اکسیزیون قرار گرفته بودند، وارد مطالعه گردیدند. ایزولاسیون و تشخیص میکروارگانیسم‌ها با استفاده از شیوه‌های استاندارد انجام گردید. حساسیت آنتی‌بیوتیکی با روش انتشار در دیسک تعیین شد. یافته‌ها: میانگیـن سنی بیمـاران 20 سال (با محـدودة ‌1 تا 63 سال) بود. میـزان کلی کشت مثبت در مطالعة حاضر 3/93% بود. تعداد مـردها در مطالعة حاضر با 5/46% کمتر از زنان بود. مهمتـرین میکروارگانیسـم‌های عامل عفونت به ترتیب شیوع شامل پسودوموناس آئروژینوزا (7/72%)‌، استافیلـوکوک اورئوس (4/14%) و استافیلـوکوک اپیدرمیس (8/7%) بودند. پسودوموناس آئروژینوزا در‌ بیش از 90% موارد نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های آمیـکاسین، جنتامایسین‌، توبرامایسین‌، سفتریاکسون‌، سفـوتاکسیم‌، تیکارسیلیـن‌، پیپراسیلین و سفیپیم مقاوم بود. نتیجه‌گیـری: شیوع بالای عفونت در بیماران سوختگی در بیمارستان بعثت همدان و سطوح بالای مقاومت آنتی‌بیوتیکی در باکتری‌های ایزوله شده، لزوم اندیشیدن تدابیر لازم برای درمان عفونت در این بیماران و همین طور کنترل مقاومت آنتی‌بیوتیکی را یادآور می‌سازد. Introduction & Objective: The major challenge for a burn team is infection, which is known to cause over 50% of burn deaths. Burns become infected, because the environment at the site of the wound is ideal for the proliferation of infecting organisms. This study analyzes the distribution of bacterial infection of burn wounds through the tissue culture in patients hospitalized at the burn center of Bessat hospital of Hamadan it also studied the antibiotics resistance patterns of isolated bacteria. Materials & Methods: During a six months period, 82 patients were included in this study. Wound biopsy samples were collected days after admission to Burn ward in Bessat hospital. Isolation and identification of microorganisms was done using the standard procedure. Disk diffusion test was performed for antimicrobial susceptibility. Results: The mean age of the patients was 20 years (in the range, 1-63 years). The overall ratio of infections was 93.3%. There were fewer male patients (46.5%) than female patients. The microorganisms causing infections were Pseudomonas aeruginosa (72.7%), Staphylococcus aureus (14.4%), and Staphylococcus epidermis (7.8%). Among these pseudomonas aeruginosa was found to be over 90 per cent resistant to amikacin, gentamicin, tobramycin, Cefteriaxone, Cefotaxim, Ticracillin and Cefepime. Conclusions: High prevalence of nosocomial infection in patients hospitalized at the burn center of Bessat hospital of Hamadan and the detection of high levels of antibiotics resistance patterns of isolated bacteria suggest continuous surveillance of burn infections and the developing of strategies for antimicrobial resistance control and the treatment of infectious complications. A nosocomial infection surveillance system may be introduced to reduce the rate of nosocomial infections among burn patients, and for better therapeutic options. عفونت باکتریال، زخم سوختگی، کشت بافت Bacterial Infection, Burn Wounds, Tissue Culture 81 88 دكتر مـژگان مماني mamanimojgan@Yahoo.com No دكتر اميـر درخشان‌فر No اميـن نيايش No دکتر سیدحمید هاشمی No دکتر رسول يوسفي‌مشعوف No دکتر سعيد زوار No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی مقایسه‌ای تأثیر برش‌های عرضی و خط وسط شکم بر پارامترهای تنفسی اسپیرومتری در بیمارستان الزهراء اصفهان زمینه و هدف: برش عرضی و خط وسط شکم دو روش متداول در جراحی‌های غیر اورژانسی ناحیه فوقانی شکم است. این دو روش دارای تاثیرات اختصاصی خود برکارکرد جداره شکم هستند که این تأثیر به صورت تغییر در پارامترهای پاراکلینیکی وکلینیکی پس از عمل بیمار از جمله کارکرد ریوی، درد و التیام زخم نمایان می‌شود. ما در این مطالعه به مقایسة تأثیر برش‌های عرضی و خط وسط شکم بر کارکردهای ریوی بیماران پرداختیم. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تعداد 70 نفر از بیمارانی که در بیمارستان الزهراء اصفهان تحت عمل جراحی غیر اورژانسی قسمت فوقانی شکم قرار ‌گرفته بودند، در دو گروه (گروه برش عرضی 35 بیمار و گروه برش خط وسط 35 بیمار) مورد بررسی قرار گرفتند. ما با انجـام دادن دو اسپیـرومتری از تمام بیماران پارامتـرهای ظرفیت حیاتی با فشار [Forced Vital Capacity (FVC)]، حجـم بازدمـی با فشـار در ثانیه اول [Forced Expiratory Volume in 1 Second (FEV1)] و نسبت FEV1/FVC را قبل و بعد از لاپاراتومی تعیین نمودیم. در پایان مطالعـه تمـام داده‌های جمـع‌آوری شده توسـط نرم افـزار آماری SPSS 13 مـورد تجـزیه و تحلیـل قرار گرفتند و 05/0 P< معنی‌دار تلقی گردید. یافته‌ها: میانگین تمام پارامترهای بررسی شده هم در برش خط وسط و هم در برش عرضی پس از لاپاراتومی نسبت به قبل از آن کاهش یافت و این کاهش در برش خط وسط نسبت به برش عرضی به طور معنی‌داری بیشتر بود (05/0P<). نتیجه‌گیـری: از آنجایی که لاپاراتومی با برش عرضی از برش خط وسط شکم با ساختار آناتومیک و فیزیولوژیک شکم مطابقت دارد، این نوع برش روش ارجح برای جراحی‌های قسمت فوقانی شکم می‌باشد. Introduction & Objective: Transverse and midline abdominal incisions are both commonly used for elective major upper abdominal surgery. Both incisions have specific effects on abdominal wall function, leading to postoperative differences in clinical parameters such as pulmonary function, pain and wound healing. We conducted a prospective study to compare the effects of midline and transverse incision on pulmonary function. Materials & Methods: We studied 70 patients undergoing elective upper abdominal surgery in two groups: transverse group (35 patients) and midline group (35 patients). The parameters of forced vital capacity (FVC) forced. Expiratory volume in one second (FEV1) and the ratio of FEV1/FVC were measured in all patients before and after laparotomy by two spirometries. Finally the SPSS (version 13) was used for completing all the statistical analyses, and P< 0.05 was considered as significant. Results: The mean in all parameters decreased after laparatomy in both groups, but the decrease in midline incision was significantly higher than the case of transverse Incision (P<0.05). Conclusions: Transverse incisions in abdominal surgery are based on better anatomical and physiological principles. Thus, this incision is the preferred for upper abdominal surgery. : برش عرضی، برش خط وسط، لاپاراتومی، اسپیرومتری Transverse Incision, Midline Incision, Laparotomy, Spirometry 89 94 دكتر سيدعباس طباطبايي goharian@resident.mui.ac.ir No دكتر سيدمظفر هاشمي No دكتر غلامرضا مهاجري No دكتر مجتبي احمدي‌نژاد No دكتر وحيد گوهريان No دكتر سياوش صحت No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID گزارش دو مورد آلوئولار میکرولیتیازیس ریه به دنبال مجروحیت شیمیائی با گاز خردل آلوئولار میکرولیتیازیس ریه [Pulmonary Alveolar Microlithiasis (PAM)] یک بیماری نادر با علت ناشناخته است که با توسعه، تجمع و رسوب کلسیفریت (Calcispherites) محتوی املاح فسفات کلسیم به صورت سنگریزه‌های متعدد در داخل آلوئول‌های ریوی شناخته می‌شود. در نیمی از بیماران ارتباط فامیلی دیده می‌شود. در مراحل پیشرفته، بیماران دچار تنگی نفس، گاهی هموپتزی، سرفه همراه با یا بدون خلط و درد سینه می‌شوند. فیبروز ریه و افزایش فشار شریان ریه در مراحل انتهایی در اغلب بیماران رخ می‌دهد و باعث Corpulmonale در این بیماران می‌گردد. بعضی از نویسندگان واکنش‌های اگزوداتیو حاصل از آسیب‌های اپیتلیوم آلوئول‌ها ریوی مثل پنومونی و روماتوئید آرترایتیس را در ایجاد PAM دخیل می‌دانند. دو مورد بیماری آلوئولار میکرولیتیازیس ریه به دنبال مجروحیت شیمیایی با گاز خردل در جبهه جنگ تحمیلی عراق علیه ایران گزارش می‌شود. دو بیمار مورد گزارش ما هیچ سابقة فامیلی PAM نداشتند ولی سابقه مجروحیت شیمیایی با گاز خردل داشتند. تشخیص بیماری آلوئولار میکرولیتیازیس ریه با گرافی سینه و بیوپسی ریه انجام شد. این بیماری درمان قطعی ندارد و فعلاً درمان قطعی آن پیوند ریه است. Pulmonary alveolar microlithiasis (PAM) is a rare disease of unknown etiology and pathogenesis. This disorder is characterized by intra-alveolar development and the deposition of microliths or calcispherites containing calcium phosphate. In approximately half of the reported cases a familial connection has been found. The lung tissue is hardened progressively leading to the deterioration of pulmonary hypertension and the occurrence of cor-pulmonale. Pulmonary fibrosis is also observed in association with PAM. Some authors have suggested that PAM may be a peculiar exudative response to a variety of hurts including pneumonia and rheumatic fever. We report tow cases that manifested PAM. Their pulmonary disease began after exposure to mustard gas in Iraq-Iran war. Our patients did not have any positive familial history of the disease. The diagnosis of microlithiasis was confirmed by chest X-Ray and lung biopsy. This disease does not have any definitive treatment, but lung transplantation procedure is carried out for end stage lung disease. آلوئولار میکرولیتیازیس ریه ،گاز خردل، بیماری‌های نادر Pulmonary Alveolar Microlithiasis, Mustard Gas, Rare Diseases 95 102 دكتر محمدعلي رجبي rajabi@med.mui.ac.ir No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID گزارش یک مورد فتق مورگانی در تریزومی 21 فتق مورگانی که به دنبال نقـص در مثلث استـرنوکوستال روی می‌دهـد از بروز خیلی پایینی برخوردار است. تنها 2 درصد موارد فتق مورگانی در سمت چپ روی می‌دهد. بیش از 30 درصد بدون علامت بوده و در سایرین نیز علائم غیر اختصاصی است. در زیر به معـرفی بیماری پرداخته می‌شـود که مـدت‌ها دچار یبوست مـزمن بوده و به صورت تصادفی فتق مورگانی در وی تشخیص داده شده است. Morgagni hernia, which is due to a defect in costoesternal triangle, has a very low incidence rate. Only 2 percent of morgagni hernia occurs in the left side. More than 30 percent of patients are asymptomatic and others have nonspecific symptoms. In this case report we present the case of a person with triosomy and chronic constipation that incidentally found to have morgagni hernia. فتق مورگانی، تریزومی، یبوست مزمن Morgagni Hernia, Triosomy, Choronic Conspitation 103 107 دكتر حسن پيوندي hassan.peyvandi@gmail.com No دكتر سيد امير موسويان No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID پژوهش در جراحی: سازماندهی مراجع اطلاعاتی قدیمی‌ترین روش سازماندهی اطلاعات برای نگارش کتاب‌ و مقاله، فیش‌نویسی است. بریده‌هایی از کاغذ که روی هر کدام مطلـب مختصـری نوشته شده و درکنار آن شمـاره‌ای مشخص کننده محل قـرار گرفتن تقریبی آن در متن است. با توجه به حجیم بودن اطلاعات جدید، روش‌های سنتی هیچ کارایی ندارد. این مقاله راهنمای سازماندهی مراجع اطلاعات با توجه به شرایط موجود است. 110 116 دكتر سيدعباس ميـرمالك SAM@Mirmalek.net No گـروه متـرجمين No