Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID jalali 1388 6 10 gregorian 2009 9 1 17 2 online 1 fulltext

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID "سندرم دیسک سیاه شده": درمان و بررسی متون براساس حداکثر شواهد موجود زمینه و هدف: هدف از نگارش این مقاله به صورت "بررسی متون" به چالش کشیدن اندیکاسیون‌ها و یا روش‌های مختلف جراحی دیسک کمر نمی‌باشد، بلکه هدف طراحی یک سئوال بوده است: "آیا بروز فرسایش‌ در دیسک کمر یک بیماری است؟ " تا بتوان در خوانندگان محترم، ضمن یادآوری سریع و اشاره‌ای از گزارش‌های موجود در متون‌، انگیزه طراحی بررسی‌های تکمیلی برای یافتن پاسخ به سئوال فوق را بوجود آورد. مواد و روش‌ها: مطالعه به صورت مرور متون انجام شد. براساس کلمات کلیدی‌ دیسک سیاه شده، فتق دیسک و کمر درد جستجو در مدلاین انجام گردید. معیارهای ورود عبارت بودند از: موضوع مرتبط با عنوان‌، روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده، یک مطالعه‌ کوهورت یا مقایسه‌ای و یا سیر طبیعی. یافته‌ها: از بین مطالعات بررسی شده، 8 کارآزمایی بالینی تصادفی شده، یک مطالعه سیر طبیعی و یک مطالعه کوهورت انتخاب شدند. نتیجه‌گیـری: همان‌طور که ملاحظه خواهد شد، نه تنها مطالعات موجود نتوانسته است پاسخ مناسب را برای این سئوال بیابد، بلکه تعداد مطالعات ضعیف و یا حتی منحرف کننده نیز در این مورد کم نمی‌باشد. Introduction & Objective: In this manuscript, it is not intended to discuss the real indications or different techniques in the management of lumbar disc disease, but it is intended to put forward the question; “ Is disc degeneration a disease?”. Accordingly, it will be tried to review the literature in a narrative manner and give way to the readers to design better studies for finding the real answer. Materials & Methods: A Medline search was done by following the key words: Black disc, Lumbar Disc herniation, Low back pain. The criteria for inclusion were relevance to the topic, randomized clinical trial, natural course or cohort study. Results: 8 randomized trials, one cohort and one natural course studies were selected. Conclusions: As we shall see, the present studies have not found a suitable answer to this question. Furthermore, weak and divertive studies are not rare in this case. دیسک سیاه شده، فتق دیسک، کمر درد Black Disc, Lumbar Disc Herniation, Low Back Pain 1 9 دكتـر اميرحسين جوادي No دكتـر هادي روزبه No دكتـر عباس اميرجمشيدي abamirjamshidi@Yahoo.com No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی اثر آسپرین، دگـزامتازون و ترکیب آنها در بقـاء فلپ پوستی راندوم در موش ـ مرکز آموزشی پژوهشی حضرت فاطمه زمینه و هدف: ایسکمی و نکروز فلپ یکی از مشکلات جراحی ترمیمی می‌باشد. داروهای زیادی جهت جلوگیری و یا معکوس کردن این روند بروی فلپ پوستی راندوم آزمایش شده‌اند. هدف این پژوهش تعیین اثر آسپرین، دگزامتازون و ترکیب آنها در بقاء فلپ پوستی خلفی راندوم در موش می‌باشد. مواد و روش‌ها: 40 مـوش مـذکر Sprague – Dawley به صورت تصـادفی به چهار گـروه مساوی تقسیـم شدند. گـروه کنترل، گروه آسپـرین، گروه دگزامتازون، گـروه آسپـرین + دگـزامتازون. گـروه اول زیر بیهـوشی فقـط فلپ پوستی خلفـی راندوم بر پایه دیستـال مطـابق روش تغییـر یافته مک فـارلین به ابعـاد 11×3 سانتیمتـر بلند شـد و مجـدداً پـس از گـذاشتن ورقه درپ استـریل زیـر آن سرجایش دوختـه شد. گروه دوم آسپـرین خوراکی mg/kg 100 داده شد و یک ساعت بعـد از عمل مذکور برایش انجام شـد. گروه سوم بعد از جراحی فلپ آمپول دگـزامتازون mg/kg 5/2 در نیمـه دیستـال فلـپ تزریق مـوضعی شد که تا 2 روز متوالی دیگـر روزانه همین مقـدار تـزریق شد. گـروه چهـارم هـر دو مـوارد گـروه دوم و سـوم برایشان انجـام شد. پـس از هفت روز تمام موش‌ها بیهـوش و پس از عکسبرداری دیـژیتال، سطـوح زنـده فلـپ مـورد مقایسه و مطالعه آماری قـرار گرفتند. یافته‌ها: میـانگیـن سطـح زنــده فلـپ در گـروه کنتـرل 5/6 ± 44%، در گـروه آسپــریـن 5/7 ± 53%، گـروه دگـزامتـازون 5/8 ± 7/58% و گـروه آسپـرین + دگـزامتازون 8 ± 60% بـود. در مقایسـه اختـلاف میانگیـن‌های بین گـروه‌ها تنهـا گـروه دگـزامتازون و گروه آسپـرین + دگـزامتازون توانستنـد بهبـودی بـارزی در بقـاء فلپ نسبت به گـروه کنتـرل ایجـاد کننـد، ولـی اثر آسپـرین بارز نبود (P <0.05). نتیجه‌گیـری: کاربـرد دگزامتازون در بقاء فلپ پوستی راندوم مـوش مؤثر بود، ولی استفاده از آسپـرین تنها تأثیـر بارزی در بقاء فلپ نداشت. Introduction & Objective: Ischemia and necrosis of flaps is a challenging problem in reconstructive surgery. There are numerous articles dealing with the effects of pharmacological agents in halting or reversing these processes. In this study, the effects of aspirin, dexamethasone and their combination on skin random flap survival in rats were examined. Materials & Methods: Forty male Sprague – Dawley rats were randomly assigned to four equal groups. Group 1 (control), group 2 (aspirin), group 3 (dexamethasone) and group 4 (aspirin + dexamethasone). The first group underwent a rectangular 3×11 cm modified distally based Macfarlane type flap surgery under anesthesia then the flap sutured back into its primary site over a sterile surgical drape. The 2nd group aspirin 100mg/kg was given to rats one hour before the flap surgery. In the 3rd group after the flap surgery dexamethasone 2.5 mg/kg was divided in three equal doses was injected locally to the distal of the flap and continued daily for another 2 days. In 4th group we combined the methods used in groups 2 and 3 (each rats received both aspirin and dexamethasone). After seven days all the rats were anesthetized and after digital photography the areas of flaps survival were compared and analyzed with statistical methods. Results: The areas of flap survival in control group were 44±6.5 % (mean±SD), in Aspirin group were 53±7.5%, in dexamethasone group were 57.8±8.5 % and in Aspirin + dexamethasone group were 60±8%. Only Dexamethasone group and Aspirin + dexamethasone group showed significantly improved flap survival relative to control group, but the effect of Aspirin alone was not statistically significant (P<0.05). Conclusions: The effect of dexamethasone on random flap survival of Rat was significant, but aspirin alone had no significant result. فلپ پوستی راندوم، ایسکمی، نکروز فلپ، آسپرین، دگزامتازون Skin Random Flap, Ischemia, Flap Necrosis, Aspirin, Dexamethasone 10 18 دكتر سيدکمال سيد فروتن No دكتر بابک نيکومرام Bnikoumaram@Yahoo.com No دکتر محمد جواد فاطمي No دکتر مرضيه نجومي No دکتر حسين اکبري No دکتر محمد اسماعيل حسني No دکتر مير سپهر پدرام No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة نتایج رزکسیون و آناستوموز نای در بیماران قلبی با سایر بیماران در بیمارستان مسیح دانشوری طی سال‌های 1373 تا 1387 زمینه و هدف: تاکنون به تنگی تراشه به دنبال لوله‌گذاری در نای در بیماران با مشکلات قلبی کمتر توجه شده است. هدف این تحقیق، بررسی این موضوع و تعیین تفاوت‌های احتمالی در این گروه خاص بیماران بوده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک بررسی گذشته‌نگر می باشد که در بیماران با تنگی نای که در بیمارستان مسیح دانشوری در طی سال‌های 1373 تا 1387 تحت درمان قرار گرفته‌اند و مقایسه نتایج حاصل از درمان این گروه از بیماران با بیماران مشابه که بطور همزمان دچار مشکلات قلبی (در زمینة بیماری اولیه قلب و یا اعمال جراحی قلب) بوده‌اند، می‌باشد. یافته‌ها: افراد در گروه مورد، میانگین سن بالاتری نسبت به گروه شاهد داشته و نتایج حاصل از درمان در دو گروه قابل مقایسه و مشابه ‌بود. گرچه در گروه مورد، پاسخ به درمان‌های غیر جراحی نسبت به گروه شاهد بیشتر بوده است. نتیجه‌گیـری: وجود زمینة بیماری قلبی در بیماران تنگی تراشه نباید مانع از اقدام مناسب برای درمان این بیماران شود و رزکسیون و آناستوموز تراشه توسط افراد آشنا به این عمل استرس و عمل بزرگ از نظر قلبی محسوب نمی‌گردد. Introduction & Objective: Management of post intubation tracheal stenosis in patients with cardiac problems hasn't been considered as a separate item. In this study, we tried to investigate this problem and to find the potential differences in this group. Materials & Methods: In a retrospective study of patients with post intubation tracheal stenosis, treated between 1994-2008 at Masih Daneshvari Hospital, results were compared between two groups, study group (a group of cardiac patients with primary heart diseases or history of cardiac surgeries), and all other patients (control group). Results: Patients in the study group had a higher mean age than the control group, but the results of treatment were similar in both groups. However, the response to the non surgical methods was better in the study group. Conclusions: The presence of cardiac problems in the patients with post intubation tracheal stenosis shouldn't affect our decisions for the treatment of these patients. Tracheal resection and anastomosis isn't considered a highly stressful operation in these patients. تنگی نای، بیماران قلبی، رزکسیون و آناستوموز نای Tracheal Stenosis, Cardiac Patients, Resection and Anastomosis of Trachea 19 25 دكتر مهرداد عرب Mehrdadarab@yahoo.com No دكتر محمد بهگام شادمهر No دكتر ساويز پژهان No دكتر ابوالقاسم دانشور No دكتر رويا فرزانگان No دكتر ناهيد جهانشاهي No دكتر سيد رضا ثاقبي No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة اثر تمرینات کششی با تزریق کورتیکواستروئید در کاهش درد بیماران مبتلا به التهاب غلاف کف پا زمینه و هدف: درد پاشنه به علت التهاب غلاف کف پایی (Plantar Fascitis) شایعترین علت درد پاشنه است. دلیل آن کاملا" واضح نیست، لذا روش‌های درمانی مختلفی برای آن ذکر شده است. در این مطالعه سعی شده است نتایج درمانی دو روش شایع درمان شامل تزریق کورتیکواستروئید و کشش غلاف کف پایی از نظر کاهش شدت درد و بهبود عملکرد با هم مقایسه گردند. مواد و روش‌ها: 66 بیمار مبتلا به درد پاشنه که سایر علل درد پاشنه در آنها رد شده بود و تشخیص بالینی‌شان التهاب غلاف کف پایی بود به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. دریک گروه درمان با تزریق کورتیکواستروئید موضعی و در گروه دیگر درمان با کشش غلاف کف پایی انجام شد و در هفته دوم و هشتم از نظر شدت درد و بهبود عملکرد مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته‌ها: تفـاوت معنی‌داری از نظر سن، جنس، قـد، وزن و تودة بدنی بین دو گـروه نبود. سطح درد و عملکـرد در گروه کورتیکواستروئید در هفـته دوم به صورت معنـی‌داری نسبت به گـروه دیگـر بهبـودی نشان داد ولی در پایان هفته هشتم این دو معیـار در هر دو گروه یکسان بود. نتیجه‌گیـری: این مطالعه نشـان می‌دهـد که گرچه تزریق کورتیکواستروئید در کـوتاه مدت (هفته دوم) سبب کاهش درد و بهبود عملکرد می‌شـود، ولی در پـایان هفـته هشتـم شدت درد و سطح عملکـرد دو گـروه یکسان می‌شود، پس شاید بکار بردن روش کم عارضه‌تر و ارزانتر کشش نسـوج به صلاح باشد ولـی در مواردی که بیمار نیاز به کاهش سریع درد و بهبود عملکرد دارد، استفاده از کورتیکواستروئید توصیه می‌شود. Introduction & Objective: Plantar fasciitis is the most common cause of heel pain. Because the cause of this pain is uncertain, there are many treatment methods for it. Our study compares the results of two most common treatments known as steroid injection and plantar fasciitis stretching with each other regard to decrease in pain and improving function. Materials & Methods: 66 patients with heel pain and clinical diagnosis of plantar fasciitis, and for whom other causes of heel pain had been ruled out were studied. They were randomly categorized in two groups. One group was treated with local corticosteroid injection and the other group with plantar fascia stretching exercises. After 2 and 8 weeks, they were evaluated regard to function and pain scores. Results: There is no difference between two groups regard to sex, age, height, weight and body mass index. There was significant decrease in pain and improvement in the function of the group which had corticosteroid injection, but, in the 8th week, the two groups had the same results in both aspects. Conclusions: This study show that after 8 weeks of treatment with both therapeutic methods, the results were the same, therefore, it is better to use the less complicated and less expensive method (i.e. stretching), but in cases which prompt pain relief and better function is desired, corticosteroid steroid injection may be better. درد پاشنه، التهاب غلاف کف، خار پاشنه، تزریق کورتیکواستروئید، کشش Heel Pain, Plantar Fasciitis, Calcaneal Spur, Corticosteroid Injection, Stretching 26 31 دكتر بابك سياوشي Siavashi@Tums.ac.ir No دكتر سيد فريد نقشبندي No دكتر محمد جواد زهتاب No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID نتایج بلند مدت درمان ضد انعقاد سیستمیک برای ترمبوز وریدی عمقی در بیمارستان شهداء تجریش طی 5 سال زمینه و هدف: نتایج کلی ترمبوز وریدی عمقی [Deep Vein Thrombosis (DVT)]، بستگی زیادی به موقعیت آناتومیک سگمان وریدی ترمبوز شده دارد. به طور کلی هدف از درمان DVT حاد پیشگیری از گسترش لخته، عود DVT، آمبولی ریه و ایجاد عوارض کوتاه مدت و بلند مدت ناشی از DVT می‌باشد. در مقالة حاضر نتایج بلند مدت درمان ضد انعقاد سیستمیک در بیمارن مبتلا به ترمبوز ایلیوفمورال و بیماران مبتلا به ترمبوز فموروپوپلیته‌ال، مقایسه می‌شود. مواد و روش‌ها: تمـام بیمـاران مبتلا به ترمبـوز ایلیوفمورال و ترمبوز فموروپوپلیته‌ال که در بین سال‌های 1379 تا 1382 تحت درمان با ضدانعقـادی استاندارد قـرار گـرفته بودند، بعد از یک دورة متـوسط 5 ساله، مجـدداً تحت معاینه قـرار گرفتند. در پیگیری، باز بودن مجرای وریدی و نیز ایجاد ریفـلاکس دریچه‌های وریدی به وسیله سونـوگـرافی داپلر، ارزیابی شده به روش کای اسکوار آنالیز گردید. یافته‌ها: 52 بیمـار مبتـلا به ترمبـوز ایلیوفمـورال و 85 بیمـار مبتلا به ترمبـوز فموروپـوپلیته‌ال در پیگیـری 5 سالـه تحـت بـررسی قرار گرفتند. میـزان ریفلاکس دریچـه‌های وریدی در بیمـاران با DVT ایلیـوفمـورال 81% و در بیمـاران با DVT فمـوروپوپلیته‌ال 61% بود. میـزان باز بـودن مجـرای وریدی در بیمـاران با DVT ایلیـوفمـورال 21% و در بیمـاران با DVT فموروپوپلیتـه‌ال 40% بود. 81% از بیماران با DVT ایلیـوفمورال علائم سنـدرم بعد از ترومبـوز [Post Thrombotic Syndrome (PIS)] داشتنـد و در DVT فموروپوپلیته‌ال به میـزان 63% بـود. علائم شـدید PTS در DVT ایلیوفمـورال 5/40% و در DVT فمـوروپوپلیته‌ال 21% بود. نتیجه‌گیـری: با توجه به بروز عوارض بیشتر و شدیدتر در بیماران مبتلا به DVT ایلیوفمورال در مقایسه با DVT فموروپوپلیته‌ال در پاسخ به درمان ضدانعقادی،‌ به نظر می‌رسدکه درمان تهاجمی همچون ترمبولیز به واسطه کاتتر یا ترمبکتومی جراحی جهت حذف سریعتر لخته، حفظ دریچه‌های فانکشنال و برقراری باز بودن لومن وریدی دراین گروه از بیماران، ارجح باشد. Introduction & Objective: Outcomes of Deep Vein Thrombosis (DVT) is related to the anatomical location of thrombosed venous segments. The aim of DVT treatment is prevention from extension of thrombosis, recurrence of DVT, Pulmonary Emblolism, and Short term and long term sequela. In this study we compare the long term outcomes of systemic anticoagulation therapy in patients with iliofemoral and femoropopliteal vein thrombosis. Materials & Methods: All patients with iliofemoral or femoropopliteal vein thrombosis that treated by standard antithrombotic therapy between 2000-2003 were selected. Patients at 5 year follow up were reexamined. Vavular reflux and venous re canalization were studied with dupler sonography and analyzed by chi- squared test. Results: Patients with iliofemoral or femoropopliteal vein thrombosis were 52 and 85, respectively. Valvular reflux in patients with iliofemoral or femoropopliteal vein thrombosis were %81 and %61, respectively. The patency rate was %21 in iliofemoral DVT and %40 in femoropopliteal DVT. The rate of Post Thrombotic Syndrome was %40.5 and %21 in iliofemoral and femoropopliteal vein thrombosis, respectively. Conclusions: Because of higher rate and severity of morbidity in iliofemoral DVT patients, they need an aggressive approach in treatment such as catheter directed thrombolysis or surgical throbectomy for facilitated clot removal, preservation of functional valve and venous patency. ترومبوز وریدی عمقی، سندرم بعد از ترومبوز، ترمبوز ورید ایلیوفمورال Deep Vein Thrombosis, Post Thrombotic Syndrome, Iliofemoral Vein Thrombosis 32 38 دكتر محمد مظفر Mohamad_Mozafar@Yahoo.com No دكتر محسن طالبيان فر No دكتر حجت مولائی No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی ارزش تشخیصی CRP با حساسیت بالا برای تشخیص 84 مورد آپاندیسیت حاد در بیمارستان شهید بهشتی کاشان زمینه و هدف: آپاندیسیت حاد، یکی از شایعترین اورژانس‌های جراحی است. قدم اصلی در تشخیص، شرح حال دقیق، ارزیابی بالینی و معاینة فیزیکی می‌باشد که با بررسی‌های آزمایشگاهی مثل افزایش لوکوسیتوز تقویت می‌گردد. با توجه به تشخیص افتراقی زیاد آپاندیسیت، تشخیص آپاندیسیت مشکل می‌باشد. ارزش تشخیصی CRP (C-Reactive Protien) با حساسیت بالا در تشخیص آپاندیسیت حاد در این مطالعه مورد ارزیابی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه توصیفی ـ تحلیلی، نمونه‌های خون 84 بیمار مشکوک به آپاندیسیت در بیمارستان شهید بهشتی کاشان جهت اندازه‌‌گیری میزان CRP با حساسیت بالا سرمی، قبل از عمل آپاندکتومی گرفته شد. بر اساس هیستوپاتولوژی بیماران به دو گروه پاتولوژی مثبت (آپاندیسیت حاد) و پاتولوژی منفی (اندیس نرمال) تقسیم شدند و میزان CRP با حساسیت بالا اندازه‌گیری شده به روش الایزا، در این دو گروه مقایسه گردید. یافته‌ها: از 84 بیمار، 9/61% بیماران مرد و 1/38% زن بودند. نسبت مرد به زن 6/1 به 1 بوده است. 9/86% بیماران با توجه به پاتولوژی آپاندکتومی مثبت و 10/13% آپاندکتومی منفی داشته‌اند. نقطه برش حاصله برای CRP با حساسیت بالا 48/31 میکروگرم در میلی لیتر (049/0P=) با حساسیت 74% و ویژگی 46% به دست آمد. سطح زیر منحنی ROC، 699/0 بوده و ارزش اخباری مثبت 90%، ارزش اخباری منفی 20% حاصل گردید. نتیجه‌گیـری: با توجه به یافته‌ها‌،CRP با حساسیت بالا می‌تواند در تأیید تشخیص بالینی آپاندیسیت قابل استفاده باشد و سبب کاهش آپاندکتومی‌های منفی غیر ضروری گردد. Introduction & Objective: Acute appendicitis is one of the most common surgical emergencies. The main step in the of diagnosis of appendicitis is: accurate history, clinical evaluation and physical examination. Because to increase of C-Reactive protein in inflammation states, and the fact that the decrease of negative appendectomy can lead to the decrease of morbidity and mortality and hospital's costs, the diagnostic value of high - sensitive CRP, in the care of acute appendicitis has been evaluated in this study. Materials & Methods: In a descriptive - analytic study, blood for the measurement of serum c-reactive protein was collected, pre – operatively, from 84 patients, who had appendectomies at the Shahid Beheshti hospital .The histopathology was grouped into positive (acute appendicitis) and negative (normal appendix) and this was correlated with the CRP values, that were measured with ELISA. Receiver operating curve was constructed for CRP and the best cut off point was used to calculate sensitivity and specificity of the test. Results: In 84 patients, 61/8% were males and 38.1% were females, the male to female ratio being 1.6: 1. On histological examination, 86.9% had acute appendicitis whereas 13.1% had normal appendictis. The cut off value of high sensitive -CRP was 31.48 g/ml (P=0.049). The area under curve (AUC) was 0.699. The sensitivity and specificity of CRP was 90% and 20% respectively. Conclusions: High sensitive CRP can be used to support the clinical diagnosis of appendicitis, thus unnecessary removal of normal appendix may be reduced. آپاندیسیت، حساسیت، ویژگی، CRP با حساسیت بالا Appendicitis, Sensitivity, Specificity, High Sensitive CRP 39 46 دكتر مهرداد حسين‌پور meh_hosseinpour@yahoo.com No محمد اسماعيل شهاب‌الدين No دكتر فاطمه بابايي No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID نتایج درمان عوارض فیستول‌های شریانی ـ وریدی اندام فوقانی در بیمارستان سینا تهران زمینه و هدف: فیستـول‌هـای شـریانی ـ وریدی راه انتخـابی برای همـودیالیز می‌باشند. از عـوارض ایجـاد فیستـول‌های شریانی ـ وریدی تغییرات آنوریسمـال فیستول و سندرم استیل (Steal Syndrome) می‌باشد. در این مقاله ما دو روش جدید برای کنتـرل این عوارض در فیستول‌های پهلو به پهلـو اندام فوقانی معرفی خواهیم کرد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه که به صورت مجموعه ـ موردی طراحی شده بود، برای بیماران با تغییرات آنوریسمال، ابتدا ورید در ابتدا و انتهای آنوریسم لیگاتور شد، سپس ورید آنوریسمال در دو انتها قطع و آزاد گردید و بوسیله فشار در محل، محتویات آنوریسم تخلیه شده و بعد از ترمیم محل برش‌ها، پانسمان فشاری محل به مدت یک هفته انجام شد. در روش دیگر بیماران مبتلا به سندرم استیل با فیستول شریانی ـ وریدی پهلو به پهلوی آرنج، توسط سونوگرافی داپلر، اندام فوقانی مورد ارزیابی قرار گرفته و ورید پرفوران اندام فوقانی لیگاتور گردید. یافته‌ها: برای تغییرات آنوریسمال در طول یک هفته پانسمان فشاری محل آنوریسم با ایجاد فیبروز در محل، آنوریسم حذف شد و در پیگیری این بیماران هیچ عارضه‌ای دیده نشد. در مورد سندرم استیل نیز نتایج مطالعه، افزایش جریان خون در ورید پرفوران را نشان داد. در نتیجه ما توانستیم با بستن ورید پرفوران پدیده استیل را کنترل کنیم. علائم سندرم استیل در تمام بیماران ناپدید شد و در 80% بیماران فیستول شریانی ـ وریدی را حفظ گردید. نتیجه‌گیـری: نتایج ما نشان داد، در درمان بیماران با سندرم استیل در فیستول‌های پهلو به پهلو می‌توان از بستن ورید پرفوران استفاده کرد. همچنین تجربة ما نشان داد، در زمان ایجاد فیستول شریانی ـ وریدی‌, قطع ورید پرفوران می‌تواند مانع توسعه این سندرم شود. در پیگیری بیماران با تغییرات آنوریسمال، هیچ عارضه‌ای در بیماران مشاهده نشد. Introduction & Objective: Arterio - Ventricular fistula (AVF) is the choice route for hemodialysis. The complications arising from arterio -ventricular fistula include fistula aneurismal changes and steal syndrome. In this article we introduce 2 new methods for controling the complications in the side to side fistula of upper extremities. Materials & Methods: This case series study we ligated the vein at both proximal and distal ends in patients with aneurismal changes. Then the aneurismal vein was cut and released at both ends, and using point pressure the aneurismal contents was emptied, and after repair compression bandage was performed for a week. In another method, patients suffering from steal syndrome, with elbow side to side AVF, were evaluated by upper extremity Doppler sonography and the upper extremity perforan vein was ligated. Results: In aneurismal changes after a week from compression bandage, fibrosis formation in the site, aneurism was eliminated and no complication was found in the follow up. In the case of Steal syndrome, an increase in the blood pressure was noticed in perform vein and by closing this vein we could control the steal phenomenon. Signs disappeared in all the patients and AVFs were saved in 80% of the cases. Conclusions: Our findings shows that in treating patients suffering from steal syndrome in perforating side to side fistula, vein closure is useful. Furthermore, cutting the perforating vein can stop the expansion of the syndrome. In patients suffering from aneurismal changes, no complications were seen in the follow up. فیستول شریانی ـ وریدی، تغییرات آنوریسمال، سندرم استیل Arterio - Ventricular Fistula, Aneurismal Change, Steal Syndrome 47 52 دكتر حسن پيوندي hassan.peyvandi@gmail.com No دكتر مجيد معيني No دكتر سيد امير موسويان No دكتر علـي دواتي No دکتر بهنـام مولوي No دکتـر محمدرضا رسولي No دكتر بابك خشكرود منصوري No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی کمی حس پستان قبل و بعد از 41 مورد ماموپلاستی کاهنده در بیمارستان حضرت فاطمه (س) زمینه و هدف: یکی از عمل‌های شایع در جراحی پلاستیک، ماموپلاستی کاهنده (Reduction Mammaplasty) است. معمولاً خانم‌هایی که برای این عمل جراحی مراجعه می‌کنند، شکایت‌های متفاوتی دارند و تکنیک‌های مختلفی برای این عمل جراحی معرفی شده است‌. هدف از جراحی، کوچک کردن پستان‌ها به اندازه دلخواه با زیبایی مناسب‌، نتایج ماندگار‌، کاهش اسکار جراحی و تکنیک کم عارضه می‌باشد‌. سالم ماندن حس پستان یکی از موضوعات مهم در این جراحی است. در مورد تغییر حس پستان بعد از عمل جراحی، نظر یکسانی وجود ندارد. با توجه به این‌ اختلاف نظرها در مورد حس پستان و اهمیت این عضو‌، این مطالعه طراحی و اجرا شده است. مواد و روش‌ها: به مدت 6 ماه در فاصلة زمانی مهر ماه 86 لغایت اردیبهشت 87 بیمارانی که برای انجام عمل جراحی مامو پلاستی کاهنده به مـرکز آمـوزشی و درمانی حضرت فاطمه(س) مراجعه کردند و به بررسی حس پستان قبل و بعد از عمل جراحی رضایت دادند، در این مطالعه گنجانده شدند. بیمارانی که قبلاً روی پستان آنها عمل جراحی شده بودیا بیماری نورولوژیک داشتند، از مطالعـه حـذف گردیدند. مجموعاً 41 بیمار وارد مطالعه و بررسی شدند. هر پستان به پنج منطقه شامل یک چهارم های فوقانی مدیال و لترال، یک چهـارم‌های تحتانی مدیال و لترال و نیز ناحیه نیپل ـ آرئول تقسیم‌بندی گردیدند و تست‌های مونوفیلامان (اسمیت و نفو،رولیان ـ آمریکا)، تمایز دو نقطه استاتیک و تمایز دو نقطه دینامیک (اسمیت و نفو، رولیان ـ آمریکا) در زمان‌های قبل از عمل و شش ماه بعد از عمل برای همه بیماران انجام شد. یافته‌ها: روش جراحی با پدیکول مدیال باعث کاهش حس با اختلاف معنی‌دار در ناحیة نیپل ـ آرئول و یک چهارم‌های فوقانی در تست تمایز دو نقطة دینامیک به نسبت قبل از عمل می‌گردد (05/0 > P). روش جراحی با پدیکول فوقانی باعث کاهش حس در نواحی یک چهارم‌های تحتانی و نیپل ـ آرئول با تست تمایز دو نقطه دینامیک شده است و این تفاوت معنی‌دار بوده است (05/0 > P). با روش جراحی پدیکول تحتانی، حس نیپل ـ آرئول و همچنین حس نیمة خارجی پستان کاهش و نیمة داخلی پستان افزایش می‌یابد و این تفاوت‌ها معنی‌د‌ار بوده‌اند (05/0 > P) . نتیجه‌گیـری: از این سه تست بکار رفته، تست تمایز دو نقطة دینامیک بهترین روش برای بررسی حس پستان است. مطالعات بافت‌شناسی می‌توانند مؤید این نظریه باشد. هر سه روش جراحی ماموپلاستی کاهنده با پدیکول‌های فوقانی، مدیال و تحتانی باعث کاهش حس پستان در ناحیة نیپل ـ آرئول می‌شوند و این موضوع باید قبل از عمل جراحی برای بیمار توضیح داده شود. سه روش جراحی فوق‌الذکر تفاوتی از نظر تأثیر در حس پستان در مناطق‌ پنجگانه ندارند و بنابراین حفظ حس، فاکتوری در تصمیم‌گیری محسوب نمی‌شود‌. اسکار کمتر‌، فرم زیباتر و ماندگاری بیشتر فاکتورهای مهمتری در تصمیم‌گیری برای تکنیک جراحی می‌باشند. Introduction & Objective: Breast reduction is performed frequently, and many different surgical methods have been described. The goal of the procedures is to obtain an aesthetic and long-standing result with a safe technique and limited scarring. Breast sensation after reduction mammaplasty is a major concern for surgeons and patients. A prospective study was designed to measure the recovery of breast sensitivity after this operation. Materials & Methods: The sensitivity of 82 breasts in 41 patients was assessed in a prospective study in Hazrat Fatemeh Hospital. Five points were selected on each breast for this study including the nipple-areola complex (NAC) and each quadrants of the breast. The measurements were performed preoperatively and 6 months after each operation. Tests involved Semmes-Weinstein monofilaments, which deals with static and moving two point discrimination, were before the operation and six months after it. Results: One patient was eliminated of our study according to post operative side effects. The Medial pedicle was used for 14 patients. A superior pedicle was used for 15 patients. An inferior pedicle was used for 11 patients. The moving two-point discrimination showed the greatest change postoperatively. Sensation of the nipple-areola complex (NAC) was decreased 6 months after the operation in all techniques and the differences were significant (P<0.05). Sensation of the upper quadrants were decreased in medial pedicle technique and sensation of the lower quadrants in superior pedicle technique in comparison with preoperative results (P<0.05). Sensation of the medial quadrants were increased and lateral quadrants were decreased in inferior pedicle techniques (P<0.05). There were no significant differences between the three techniques in preservation of NAC sensation. Conclusions: Moving two-point discrimination is the best test for evaluation of the breast sensation. When comparing superior, medial and inferior pedicle in patients undergoing reduction mammaplasty, there were no significant differences in postoperative sensory outcome and sensation is not an important factor in technique selection. However, the decrease of NAC sensation must be discussed with patient before under taking reduction mammaplasty. ماموپلاستی کاهنده، پدیکول تحتانی، پدیکول فوقانی، پدیکول مدیال، حس پستان Reduction Mammaplasty, Inferior Pedicle, Superior Pedicle, Medial Pedicle, Breast Sensation 53 62 دكتر محمد جواد فاطمي Fatemi41@Yahoo.com No دكتر حسين اکبري No دكتر رضا وقردوست No دكتر فاطمه رجبي No دكتر سيد جابر موسوي No ميترا نيازي No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسة‌ نتایج 60 مورد‌ ‌عمل‌ جر‌احی‌ ‌هموروئید به‌ دو روش‌ ساب‌ موکوز‌ال‌ و فرگوسن زمینه و هدف: روش‌ ساب‌ موکوز‌ال‌ یکی‌ ‌از تکنیک‌‌ها‌ی‌ ‌هموروئیدکتومی‌ ‌است‌ که‌ در حال‌ حاضر کمتر ‌انجام‌ می‌شود. ‌این‌ روش‌ با ‌آسیب‌ کمتر به‌ مخاط و ‌آنودرم‌ ناحیه‌ مقعد ‌انجام‌ می‌شود‌. ‌این‌ مطالعه‌ با هدف مقایسه‌ دو روش جراحی هموروئیدکتومی ساب‌موکوزال و هموروئیدکتومی فرگوسن انجام شد. مواد و روش‌ها: در یک کارآزمایی بالینی شاهددار دوسوکور، 60 بیمار مبتلا به‌ ‌هموروئید با درجه‌ ۳ و 4، بصورت‌ تصادفی‌ به‌ دو گروه‌ تقسیم‌ شدند: 1) هموروئیدکتومی به روش ساب موکوزال (30 بیمار) و 2) هموروئیدکتومی به روش فرگوسن (30 بیمار)‌. ‌این‌ بیمار‌ان‌ ‌از لحاظ ‌عو‌ارض‌ زودرس و دیررس پس‌ ‌از ‌عمل‌ شامل‌ درد،خونریز‌ی‌، ‌احتباس‌ ‌ادر‌ار‌ی، یبوست، تجمع مدفوعی، بی‌‌اختیار‌ی، ‌عفونت‌ محل‌ ‌عمل، شقاق، ز‌ائده‌ پوستی‌، ‌اکتروپیون‌، ‌تنگی مقعد و عود‌ مورد بررسی‌ و مقایسه‌ قر‌ار گرفتند. در دوره‌‌ها‌ی‌ پیگیر‌ی‌ ۲۴سا‌عت، یک‌ ‌هفته‌ ،۳ ماه‌ و ۶ ماه‌ بعد ‌از ‌عمل‌ بیماران بطور منظم پیگیری شدند. یافته‌ها: ‌اختلاف‌ معنی‌‌د‌ار ‌آمار‌ی‌ بین‌ دو گروه‌ ‌از لحاظ سن، جنس‌ و درجه‌ ‌هموروئید وجود ند‌اشت. در بیمار‌انی‌ که‌ با روش‌ سا‌ب‌ مـوکوز‌ال‌ ‌عمل‌ شده‌ بودند، درد پس‌ ‌از ۲۴ سا‌عت‌ ‌اول‌ بصورت‌ معنی‌د‌ار ‌از لحاظ ‌آمار‌ی‌ کمتر ‌از روش‌ فرگوسن‌ بود (026/0‎(P=‬، ولی‌ ‌از لحـاظ بروز تنـگی مقعد‌ بین‌ دو گروه‌ تا ۶ ماه‌ بعد ‌از ‌عمل‌ تفاوتی‌ وجود ند‌اشت‌. ‌همچنین‌ ‌از لحاظ سایر ‌عو‌ارض‌ بین‌ دو گروه‌ ‌اختلاف‌ معنی‌د‌ار وجود ند‌اشت. نتیجه‌گیـری: تکنیـک‌ ساب‌ مـوکوز‌ال با کا‌هـش‌ قابل‌ ملاحظه‌ درد بخصـوص‌ در ۲۴ سا‌عـت‌ ‌اول‌ بعد ‌از ‌عمـل‌ ‌همر‌اه‌ بوده‌‌است‌ و تا ۶ مـاه‌ پیگیـر‌ی‌ ‌هیچ‌ مورد‌ی‌ ‌ازتنگـی‌ مقعـد در بیمـار‌ان‌ گـز‌ارش نشد. سایر عـوارض در گروه ساب مـوکوزال مشابه روش فـرگوسن بود. روش‌ ساب‌ مـوکوز‌ال‌ می‌تـو‌اند به‌ ‌عنو‌ان‌ یک‌ روش‌ مناسب‌ در ‌همـوروئید‌ها‌ی‌ پـرولابه‌ و با درجه بالا با روش‌ معمول‌ مقایسه‌ شود. Introduction & Objective: Submucosal hemorrhoidectomy is one the of accepted techniques of surgery but it has never been a popular operation. The advantage of this surgical method is that it minimizes the injury to anoderm and mucosa of anus. The aim of this study was to compare between submucosal hemorrhoidectomy and Ferguson hemorrhoidectomy. Materials & Methods: In a clinical double-blind controlled trial, 60 patients with grade 3 and 4 hemorrhoids were randomly divided into two groups: 1) submucosal hemorrhoidectomy (30 patients) and 2) Ferguson hemorrhoidectomy (30 patients). These patients were evaluated for early and delayed post operative complications such as pain, bleeding, urinary retention, constipation, fecal impaction, incontinency, surgical site infection, fissure, skin tag, mucosal ectropion, anal stenosis and recurrence. They were regularly followed up at 24 hours, 1 week, 3 months and 6 months after their operation. Results: There were no statistically significant differences between two these groups in terms of age, gender and grade of hemorrhoid(s). Patients treated with submucosal hemorrhoidectomy has significantly less pain within 24 hours after the surgery (P=0.026), but there was no statistically differences between two groups in anal stenosis and other complications. Conclusions: Submucosal hemorrhoidectomy is an effective method in reducing post operative pain within the 24 hours after the surgery and was no case of complicated anal stenosis after 6 months follow up. Other complications in the submucosal technique were similar to those of Ferguson. Submucosal hemorrhoidectomy is comparable with Ferguson technique as a suitable procedure for high grade prolapsed hemorrhoids. هموروئید، هموروئیدکتومی ساب موکوزال، هموروئیدکتومی فرگوسن، روش‌های جراحی، عو‌ارض Hemorrhoid, Submucosal Hemorrhoidectomy, Ferguson Hemorrhoidectomy, Surgery Methods, Complications 63 70 دكتر امير درخشان‌فر dr_derakshanfar_a@Yahoo.com No امین نیایش No دكتر شاهده خوانساری No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی تأثیر تجویز کلسیم خوراکی پروفیلاکتیک در تیروئیدکتومی توتال و ساب‌توتال در بیمارستان دکتر شریعتی طی سال 1387 زمینه و هدف: در مطالعـات قبلی نشان داده شـده که تجـویز کلسیم خوراکی پروفیـلاکتیک در بیمـاران با تیروئیـدکتومی تـوتال و ساب‌تـوتال، مـوجب کاهـش عـلائم هیپـوکلسمی و کاهش طـول مـدت بستری در بیمـاران پس از عمـل گردد. هـدف از انجـام این مطالعه بررسی نتایج حـاصل از تجـویز کلسیـم خوراکی پروفیـلاکتیک در بیمـاران با تیروئیـدکتومی تـوتال و ساب تـوتال می‌باشد. مواد و روش‌ها: در یک کار آزمایی بالینی تصادفی شده، 43 بیمار کاندید عمل جراحی تیروئیدکتومی توتال و ساب توتال شدند. پس از عمل، به صورت تصادفی در یکی از دو گروه مورد (23N=) و کنترل (20N=) قرار گرفتند. به بیماران در گروه مورد، در دوران پس از عمل کربنات کلسیم 1 گرم سه بار در روز تجویز شد. مشخصات دموگرافیک بیماران، طول مدت بستری، علائم هیپوکلسمی، سطح کلسیم و دفعات استفاده از کلسیم وریدی در دو گروه با هم مقایسه شد. یافته‌ها: میانگین میزان کلسیم 12 و 24 ساعت پس از عمل به طـور معنی‌داری در گـروه شاهـد پائین‌تر از گروه مـورد بود (049/0=P ,021/0=P به ترتیب). تعداد افـرادی که دچار پاراستـزی دور لب در 12 و 24 ساعت پس از عمل جراحی شدند، به طور معنی‌داری در گروه شاهد بالاتر از گروه مـورد بود (02/0=, P04/0=P به ترتیب). مدت زمان بستری در بیمارستان به طور معنی‌داری در گروه مورد کمتر از گروه شاهد بود (006/0=P). نتیجه‌گیـری: تجویز کلسیـم خوراکی پروفیلاکتیک پس از عمـل جراحی تـوتال و ساب تـوتال سبب کاهـش بروز پاراستزی در 12 تا 24 ساعت پس از عمـل جراحی و کاهش نیاز به کلسیـم تزریقی و همچنیـن کاهش مدت بستری بیماران در بیمارستان می‌گردد. Introduction & Objective: In previous studies it had been shown that administration of prophylactic oral calcium in patients who undergoing total and subtotal thyroidectomy, decreases postoperative hypocalcemia symptoms and the duration of hospital stay. The aim of this study was to assess the effects of prophylactic oral calcium administration in patients undergoing total or subtotal thyroidectomy. Materials & Methods: In a randomized clinical trial, 43 patients who were scheduled for total and subtotal thyroidectomy, were randomly allocated to 2 groups the case (n=23) and the control group (n=20). Oral calcium carbonate (1 gr q 8 hours) was given to the patients in the case group since 12 hours before surgery to 7 days after surgery. Patients' demographic characteristics, duration of hospitalization, symptoms and signs of hypocalcemia, levels of calcium, and use of intravenous administration of calcium were compared. Results: The mean postoperative calcium levels 12 and 24 hours after the operation were significantly lower in the control group (P=0.049, P=0.021 respectively). The number of patients who had paresthesia after 12 and 24 hours after operation was significantly higher in the control group than the case group. Duration of hospitalization was significantly lower in the case group compared to the control group (P-Value = 0.006). Conclusions: Prophylactic oral calcium supplementation decreases the paresthesia after 12 to 24 hours after operation and need to infusion of intravenous calcium administration. It also decreases the duration of hospitalization. تیروئیدکتومی، کلسیم، هیپوپاراتیروئیدیسم Thyroidectomy, Calcium, Hypoparathyroidism 71 77 دكتر علي غفوري aghafouri@tums.ac.ir No دکتر سيد سعيد شيرنگي No دکتر ژامک خورگامي No دکتر مهکامه ترابيان No دکتر انوشيروان هدايت No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID گزارش یک مورد دررفتگی مفصل کارپومتاکارپال انگشت شست دررفتـگی ناشی از ضربة مفصـل کارپومتـاکارپـال [Carpo-Metacarpal (CMC)] انگشت شست یک آسیب غیرشـایع بـوده و دررفتـگی منفرد آن بیشتر نادر می‌باشد. تأخیر در تشخیص و درمان این نوع دررفتـگی معمولاً با یک نتیجه نامطلـوب به عـلاوه درد و کاهـش قدرت انقبـاضی انگشـت شست همـراه خواهـد بود، حتی می‌تـواند با یک آرتـریت تخـریبی نیز همـراه باشـد. به همیـن دلیل باید دررفتـگیCMC انگشت شست را به سرعـت تشخیـص داد و یک درمـان منـاسب آن جهـت برگشـت عملکـرد طبیعـی دسـت آسیب دیده شروع کرد. در این گزارش موردی، ما یک مورد دررفتگی ناشی از ضربة مفصل کارپومتاکارپال انگشت شست در یک مرد 17 ساله را مورد بررسی قرار داده‌ایم. بیمار به علت حادثه تصادف با موتور سیکلت دچار دررفتگی مفصل کارپومتاکارپال انگشت شست دست راست شده بود، که در معاینه، درد و حساسیت در لمس در ناحیه CMC انگشت شست به همراه مختصری تغییر شکل و تورم داشت. بعد از عمل جراحی جاندازی فوری، انگشت شست برای مدت 6 هفته بی‌حرکت و ثابت شد و بعد از آن بیمار تحت برنامه بازتوانی قرار گرفت. پس از 6 ماه، درد، بی‌ثباتی مفصل و محدودیت حرکت وجود نداشت. The dislocation of the thumb carpometacarpal (CMC) joint is a rare injury, and dislocation is even more uncommon. Delay in diagnosis and treatment of this type of dislocation usually will be accompanied with unfavorable result there with pain and decline of contraction force of thumb, and even it might be accompanied with erosive arthritis. Therefore, the dislocation of the thumb CMC must be diagnosed quickly and have a suitable remedy for its coming back to normal function of injured hand. In this case-report, we surveyed a case of traumatic dislocation of the carpometacarpal joint of the thumb in seventeen-years-old male. The patient had carpometacarpal dislocation of the thumb of right hand that in due to a motorcycle accident, and had pain in the physical exam and had tenderness in thumb CMC therewith somewhat deformity and swelling. After surgery the thumb was immobilized for six weeks and after which he was enrolled into a rehabilitation program. There was no pain, joint instability and restriction range of motion at the end of six months. دررفتگی، مفصل کارپومتاکارپال، انگشت شست Dislocation, Carpometacarpal joint, Thumb 78 83 دكتر افشين طاهري اعظم No کورش شهرکی No ابوالفضل امامدادی ab.emamdadi@gmail.com No بهنوش بهی No مریم مفرح نیا No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID گزارش یک مورد متاستاز آدنوکارسینوم مری به پوست سر تعداد کمی گزارش متاستاز پوستی از سرطان مری وجود دارد، بخصوص از آدنوکارسینومای مری. در حال حاضر موردی از مردی 71 ساله با متاستاز آدنوکارسینومای مری در پوست سر داریم. یافته‌های بالینی و بافت‌شناسی مورد بحث قرار می‌گیرند و توصیه‌های لازم برای پزشکان بیان می‌شود. There are few reported cases of cutaneous metastases of esophageal carcinoma, especially of esophageal adenocarcinoma. We present a case of a 71-year-old man with metastatic esophageal cancer in the scalp. Clinical and histological findings are discussed, and recommendations for clinicians are suggested. آدنوکارسینومای مری، متاستاز، پوست سر Esophageal Adenocarcinoma, Metastasis, Scalp 84 87 دكتر سيدعباس طباطبايي No دكتر سيدمظفر هاشمي No دكتر غلامرضا مهاجري No دكتر مجتبي احمدي‌نژاد No دكتر وحيد گوهريان goharian@resident.mui.ac.ir No دكتر محسن كلاهدوزان No دكتر ليلا مقدسي No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID تاریخچه و جایگاه جراحی بینی در حال حاضر جراحی زیبایی بینی از جمله متداولترین و در عین حال پرطرفدارترین اعمال جراحی در دنیا و بخصوص در کشور ما می‌باشد و نتیجة آن به مهارت, علم و دانش, دقت نظر, زیبا شناسی, روانشناسی و درایت جراح وابسته است. جراحان ایرانی که در این ر شته فعالیت می‌کنند دارای تجربه بالایی بوده و نظرات آنها در دنیا مورد توجه می‌باشد. در جستجـوی گـوگل در اینتـرنت، چنـدین مـرکز خبرگـزاری جهـان، ایران را به عنـوان پایتخـت جـراحی بینی جهان معرفی کـرده‌اند.1 ایـن عمل حـدود 50 سال پیش در ایـران شـروع شده و روز بـروز طرفـداران بیشتـری‌ در بین مـردم و جـراحان رشته‌های مختلـف بخود جلـب کـرده است که این روند باعـث شـد تا بررسی اجمـالی در مـورد این جـراحی را در اختیار همکاران قرار دهیم. There is an increasing trend in the world population toward doing nose surgery. Aesthetic surgery of the nose is one of the most popular ones, especially in this part of the world. The outcome of this sophisticated operation is directly related to the skill and knowledge of the surgeon and his good understanding of aesthetics and psychology. Iranian surgeons have developed great success in this field and their ideas are spreading in the world. Looking at Google search engine under “nose surgery”, you find out that several famous international press agencies refer to Iran as the world capital of nose surgery. This operation was introduced in this country about 50 years ago and since then more surgeons and patients became interested in doing this procedure. This trend persuaded us to write a background and current overview for colleagues who are interested in this subject. راینوپلاستی، تاریخچه، جراحی بینی Rhinoplasty, History, Nose Surgery 88 94 دكتر فرهاد حافظي info@drhafezi.com No دكتر کمال کوچک‌زاده No دكتر بيژن نقيب‌زاده No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID پژوهش در جراحی: بازنگری کتاب‌ها و قضاوت در مورد نوشته‌های علمی آیا تعـداد مقالاتی که خـوانده‌ایم بسیار است؟ به روش‌های تحقیـق آشنائی داریم؟ نقـد مقـاله و کتاب‌ها را موشکافانه بررسی کـرده‌ایم؟ در این صورت شـرایط مناسبـی برای پیدا کـردن قابلـیت نقد مقـاله و کتاب برایمـان فـراهم شده است. از خواندن یک مقاله و کتـاب و پذیرش مطالب آن تا نقد مقـاله فاصلة زیادی وجـود دارد. از آن گذشته پس از کسب این ارتقاء کیفی راهکارهایی جهـت انتقـاد از مطالـب یک مقـاله یا کتاب وجود دارد که در این مقاله به آن می‌پردازیم. 95 103 دكتر سيدعباس ميـرمالك SAM@Mirmalek.net No گـروه متـرجمين No

Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID راهنمای درمان دارویی ضدویروس در موارد قطعی یا مشکوک ابتلاء به ویروس آنفولانزای A‌ با منشاء خوکی و همچنین موارد تماس نزدیک فـراهم آوردن راهنمـایی قابل تجـدید نظر در خصوص چگـونگی استفـاده از داروهای ضـد ویروس به منظـور درمان بیمـاران مبتـلا و همچنیـن پروفیلاکسی دارویی در بـرابر عفـونت با ویـروس آنفلـوانزای (H1N1) A با منشاء خـوکی. این راهنمـا،‌ نحـوة برخورد دارویی با بیمـاران قطعی، موارد متحمل یا مشکـوک و همچنیـن موارد تمـاس نزدیک با عفـونت آنفلـوانزای A با منشاء خوکی را شامل شود. 104 110 معاونت سلامت، مركز مديريت بيماري‌ها واگير No